Uzasadnienie
Skarżąca B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2019 r., nr [..], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nieważności postanowienia dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia programu gospodarki odpadami.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 września 2019 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., oraz § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL i złożenie odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 30 września 2019 r. (k. 19 akt).
W wykonaniu wezwania do usunięcia braków formalnych skarżąca podała numer PESEL oraz przedłożyła odpis skargi.
Pismem z dnia 7 października 2019 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, rozszerzając żądanie, we wniosku złożonym na urzędowym formularzu, o ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt II SPP/Gd 102/19, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 stycznia 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 grudnia 2019 r.
Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2020 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 września 2019 r. w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącej w dniu 12 lutego 2020 r. (k. 53 akt).
Pismem z dnia 19 lutego 2020 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie zarządzenia z dnia 31 stycznia 2020 r. wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 września 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, albowiem według skarżącej nie posiadało ono niezbędnych danych.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2020 r. Przewodnicząca Wydziału poinformowała skarżącą, że zarządzenie z dnia 13 września 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, doręczone skarżącej w dniu 30 września 2019 r., zawiera sygnaturę akt, informację odnośnie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu ze wskazaniem daty wydania i numeru, natomiast wezwanie z dnia 4 lutego 2020 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 września 2019 r. zawiera sygnaturę akt sądowych, odwołuje się wprost do ww. zarządzenia z dnia 13 września 2019 r. W zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego nie podaje się żadnych dalszych danych dotyczących spraw, w szczególności nazw firm i koncernów budowlanych.
Postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. tutejszy Sąd oddalił wniosek skarżącej o uzupełnienie zarządzenia z dnia 31 stycznia 2020 r.
W dniu 19 lutego 2020 r. skarżąca wniosła ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata. Wezwana przez referendarza sądowego do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF skarżąca nie wywiązała się z tego obowiązku, co stało się przyczyną pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania, o czym orzeczono w zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2020 r., sygn. akt II SPP/Gd 22/20.
Sąd rozpoznając sprzeciw od powyższego zarządzenia postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r. utrzymał je w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wezwana do usunięcia braków formalnych skargi wykonała nałożony na nią obowiązek, przedkładając odpis skargi i wskazując numer PESEL. Nie uiściła jednak wpisu sądowego od skargi, co potwierdza notatka urzędowa Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2020 r., z której wynika, że w okresie od dnia 13.09.2019 r. do dnia 02.07.2020 r. skarżąca nie uiściła wpłaty w wysokości 200 zł.
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął dla skarżącej bieg od doręczenia jej w dniu 12 lutego 2020 r. wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 września 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, co nastąpiło po prawomocnej odmowie przyznania skarżącej wnioskowanego prawa pomocy w zakresie całkowitym. Bezskuteczny upływ tego terminu nastąpił w dniu 19 lutego 2020 r. Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi we wskazanym terminie, jednocześnie składając tego dnia kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania wskutek niezłożenia go na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które można podjąć na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.