Uzasadnienie
Skarżąca w skardze do Sądu na powyżej opisaną decyzję Wojewody, wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku napisała, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż prace budowlane do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sądowo - administracyjnego zostaną zakończone. Ewentualne pozytywne rozstrzygnięcie dla skarżącej wniesionej skargi odbierze spornej inwestycji przymiot zgodności z prawem, a to może wywołać po stronie inwestora wymierną szkodę majątkową. Wstrzymanie wykonania pozostaje przede wszystkim w interesie samego inwestora. Zapobiegnie także bezprawnemu ograniczeniu praw członków skarżącej Wspólnoty. Ograniczenie widoku z okna lub balkonu do muru zmniejsza komfort korzystania z lokalu mieszkalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Chodź z treści wskazanej normy prawnej nie wynika to wprost, uznać należy, że przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody dotyczyć musi majątku lub osoby skarżącego (składającego wniosek). Interpretacja przepisu dopuszczająca powoływanie się przez skarżącą na szkodę dotyczącą nie jej samej, a innego uczestnika postępowania prowadziłaby do nieuzasadnionej prawem ingerencji skarżącej w sferę uprawnień pozostałych uczestników postępowania - w tym przypadku inwestora.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem wykazanie, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zaistnieć, spoczywa w całości na stronie, a Sąd ocenia wniosek w tym przedmiocie jedynie w oparciu o wskazane w nim okoliczności. Zdaniem Sądu wnioskodawca nie wykazał w żaden sposób, aby istniało niebezpieczeństwo, o którym mowa w przedmiotowym przepisie, dotyczące jego osoby.
Argument dotyczący widoku z okien i balkonów jest ogólnikowy. Skarżąca w żaden sposób nie wskazała na szkodę, jaką może to wyrządzić w sferze jej majątku lub osoby, ani jakie trudne do odwrócenia skutki miała na myśli.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a contrario orzekł, jak w sentencji postanowienia.