Uzasadnienie
Rada Miejska w dniu 16 lutego 2017 r. podjęła uchwałę nr XXVIII/265/17 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy C. obejmującego obszar działki o nr. [..] w obrębie geodezyjnym K. Skargę na opisaną uchwałę skarżący D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku niepoprzedzając jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Według oświadczenia zawartego w piśmie procesowym z dnia 6 września 2017 r. skarżący zastosował wprost treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę reprezentujący Radę Miejską Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 730), zwanej dalej u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przepis ten został zmieniony przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) i jego treść otrzymała następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu.
Ustawa zmieniająca z dnia 7 kwietnia 2017 r. weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., jednakże przepis przejściowy art. 17 ust. 2 noweli przewiduje, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (dot. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dot. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6 (dot. ustawy o samorządzie województwa), art. 7 (dot. ustawy o samorządzie powiatowym) i art. 11 (dot. ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, wszystkie przypisy sądu) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Oznacza to w niniejszej sprawie dotyczącej uchwały podjętej przez Radę Miejską w dniu 16 lutego 2017 r., że dla skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. stosuje się przytoczony na wstępie przepis w brzmieniu dotychczasowym, a więc skarga do sądu administracyjnego musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Również dla ustalenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosuje się przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Tak więc skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zachowuje wobec tego aktualność uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), według której przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.
Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, dostępnym w CBOSA).
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a, przypis sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkami dopuszczalności skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a.; wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.); wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub 2 przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Niedopuszczalność w niniejszej sprawie wywołana została brakiem wyczerpania środka, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej nowelą z dnia 7 kwietnia 2017 r., wskutek braku wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą.
Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.