Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 kwietnia 2004 r., po rozpoznaniu wniosku J. i Z. P., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy z dnia 3 października 2001 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] położonej w B. D. dla inwestycji dotyczącej budowy domu letniskowego.
Kolegium rozpatrywało powyższy wniosek w składzie Zbigniew Kosiński (spr.), Katarzyna Miklaszewska i Krzysztof Kaszubowski.
J. i Z. P. złożyli oparty na art. 127 § 3 k.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który kolegium rozstrzygnęło w dniu 23 lipca 2004r. orzekając w tym samym składzie o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r.
Na opisaną wyżej ostateczną decyzję SKO skargę wniósł Z. P., który wywodził, że kwestionowana przez niego decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydana została z rażącym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważył, co następuje:
Stosownie do art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji.
W sprawie niniejszej jest bezsporne, że oparty na art. 127 § 3 k.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań rozpatrzyło i rozstrzygnęło SKO w tym samym składzie, w którym orzekało jako organ właściwy do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Przypomnieć należy również, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest wydanie decyzji przez pracownika administracji publicznej który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 24 k.p.a.
Sporne w orzecznictwie zagadnienie dotyczące konsekwencji rozpatrzenia opartego na art. 127 k.p.a. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygnięte zostało ostatecznie Uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. akt II GPS 2/06, w której wskazano, że:
Art. 24 § 1 pkt 5 w zw. z art. 27 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) ma zastosowanie do członka samorządowego kolegium odwoławczego w postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w art. 127 § 3 tego kodeksu.
Podzielając w pełni dokonaną przez NSA wykładnię przepisu art. 127 § 3 k.p.a. Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit b P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję jako wydaną z naruszeniem prawa dającą podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Wskazać w tym miejscu należy, że przesłanka dotycząca uchylenia zaskarżonej decyzji na wskazanej wyżej podstawie ma zastosowanie niezależnie od tego czy opisane wyżej naruszenie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na wskazanej wyżej podstawie orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania oparte zostało na przepisie art. 200 P.p.s.a.
W dalszym postępowaniu w niniejszej sprawie SKO będzie zobowiązane do rozpatrzenia wniosku skarżącego Z. P. o ponowne rozpoznanie sprawy w innym składzie tj. z wyłączeniem osób, które brały udział w wydaniu decyzji w I instancji.