Uzasadnienie
Skarżący R. T. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 19 maja 2005 r. nr [...], którą organ ten po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 26 stycznia 2005 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich.
Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący ubiegał się o przyznanie mu uprawnień kombatanckich z tytułu wymienionego w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. nr 142 z 1997 r., poz. 950 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kombatantach. Skarżący twierdził, iż brał udział w wystąpieniach wolnościowych w S. w grudniu 1970 r. w wyniku czego doznał uszczerbku na zdrowiu.
Uzasadniając decyzję z dnia 26 stycznia 2005 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził, że skarżący nie udokumentował opinią lekarską uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia na czas powyżej siedmiu dni podczas wystąpień wolnościowych w grudniu 1970 r.
Z kolei uzasadniając decyzję z dnia 19 maja 2005 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazał, że ze złożonych przez skarżącego zaświadczenia Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w U. z dnia 10 września 2004 r. oraz oświadczeń świadków J. Ł., J. P. i Z. C. nie wynika, aby skarżący doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia na czas powyżej siedmiu dni w związku z wydarzeniami w grudniu 1974 r. Organ administracji publicznej stwierdził też, że jedynym dowodem mającym potwierdzać tą okoliczność jest oświadczenia skarżącego, że posiadał wpis w legitymacji ubezpieczeniowej, zabranej mu podczas rewizji przez funkcjonariuszy SB, wskazujący, że doznał rozstroju zdrowia na 9 dni w grudniu 1970 r. Dowodowi temu jednakże, uwzględniając, że oświadczenie skarżącego nie zostało w żaden sposób potwierdzone, nie dał wiary.
W skardze skarżący kwestionował odmowę przyznania mu uprawnień kombatanckich, mimo przedstawionych dowodów, w tym zaświadczeń lekarskich stwierdzających nabycie chorób ("zespół psychologiczny") w wyniku zajść w grudniu 1970 r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych prawidłowo uznał, iż skarżący nie wykazał, aby doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia na czas powyżej siedmiu dni w grudniu 1970 r. na Wybrzeżu wskutek działania wojska lub milicji podczas wystąpień wolnościowych. Trafnie i bez naruszenia przepisów postępowania organ administracji publicznej uznał, że dowody przedstawione przez skarżącego nie potwierdzają jego twierdzeń. Stwierdzenie zawarte w zaświadczeniu lekarskim z 10 września 2004 r. "Pacjent osobiście uczestniczył w wystąpieniach wolnościowych - S. grudzień 1970. skutkiem tego jest utrata zdrowia (życiorys) stwierdzona i leczona przez dr. E. S.-S.-1970 r. - Ciężki i przewlekły rozstrój nerwowy w nawrotach - 9 dni zwolnienia lekarskiego.", uwzględniając datę zaświadczenia, jest niewątpliwie oparte na relacji skarżącego. Można też przypuszczać, uwzględniając charakter pisma i styl wypowiedzi, że zostało ono tam umieszczone przez skarżącego.
Natomiast część tego zaświadczenia podpisana przez lekarza nie potwierdza związku chorób skarżącego z jego udziałem w wydarzeniach na W. w grudniu 1970 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o kombatantach istotne znaczenie dla przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu określonego w tym przepisie mają dwa elementy, po pierwsze związek uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia z działaniami wojska lub milicji podczas wystąpień wolnościowych, po drugie istnienie szczególnego rodzaju uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia, mianowicie trwającego dłużej niż siedem dni. Nie wystarczy więc wykazanie samego udziału w wydarzeniach w grudniu 1970 r. na W., a nawet doznania z tego powodu represji, ale konieczne jest wykazanie szczególnych skutków udziału w tych wystąpieniach.
Z powołanego przepisu wynika też, że dla przyznania uprawnień kombatanckich nie ma znaczenia inna działalność niepodległościowa, na co skarżący szeroko w postępowaniu administracyjnym się powoływał, w tym nawet przyznanie statusu pokrzywdzonego.
Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, że skarga skarżącego nie jest zasadna i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił ją.