Uzasadnienie
J. S. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku w przedmiocie ustalenia kosztów utrzymania czasowo odebranych zwierząt.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 czerwca 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź przez nadesłanie skargi zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierająca powyższe zarządzenia została wysłana do skarżącego na adres podany w skardze. Przesyłka, pomimo dwukrotnego awizowania, nie została odebrana przez skarżącego, wobec czego została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 13 lipca 2026 r. (k. 31 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej określanej jako "P.p.s.a") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.) Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia.
W rozpatrywanej sprawie wniesiona skarga nie została podpisana przez skarżącego. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 czerwca 2026 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Doręczenie powyższego wezwania nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 Pp.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została przesłana na podany przez skarżącego adres i - wobec nieobecności adresata w tym miejscu - była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 29 czerwca 2026 r. i 7 lipca 2026 r.) o czym umieszczono zawiadomienie w widocznym miejscu. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skarżącemu było skuteczne i zostało dokonane w dniu 13 lipca 2026 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 20 lipca 2026 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.