Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 599/17

Uzasadnienie

W dniu 4 sierpnia 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga A. na uchwałę Rady Miasta z 27 czerwca 2017 r. w sprawie rozpatrzenia skargi A. w przedmiocie ilości wydanej karmy dla kotów wolno żyjących.

W odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jej niezasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej także: "K.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy tych ustaw.

Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie jest poza sporem, że strona skarżąca kwestionuje ilość karmy wydawanej przez pracowników B. (dalej B.) w zakresie zapewnienia opieki wolno żyjącym zwierzętom, w szczególności poprzez dokarmianie bezdomnych kotów.

B. wykonuje powyższe obowiązki współpracując na bieżąco ze społecznymi opiekunami bezdomnych kotów przekazując im w ustalonych ilościach suchą karmę przeznaczoną na ich dokarmianie. Fundacja zarzuciła, że pracownik B. wydając w marcu 2017 r. karmę nie wydał jej w ilości ustalonej. Rada Miasta kwestionowaną uchwałą uznała skargę za niezasadną.

Podkreślenia wymaga, że zaskarżona uchwała stanowi odpowiedź na skargę A. dotyczącą działalności pracowników B. wydaną w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. Skarga na działalność pracowników Prezydenta Miasta, została zatem wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej art. 227 i nast. k.p.a. może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, to jest nie wydaje się aktów adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.

W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych kognicji tych sądów, w oparciu o art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego (skargi powszechnej) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2007 r., I OSK 395/06, LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., III SA/Lu 586/07, Wspólnota 2008, nr 3, s. 47; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005).

W związku z tym złożona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.