Uzasadnienie
E. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez wnioskodawczynię, prowadzi ona gospodarstwo domowe z synem Henrykiem. Wnioskodawczyni ma 84 lata, a jej syn 58. Oboje są schorowani. Utrzymują się z emerytury wnioskodawczyni w wysokości 1300 zł netto oraz renty H. G. w kwocie 600 zł netto. Jak podała wnioskodawczyni osiągane dochody wystarczają jedynie na bieżące utrzymanie, we wniosku przedstawiła rozliczenie miesięcznych wydatków. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż poza domem, w którym oprócz niej i syna Henryka mieszka także syn Janusz z dzieckiem, którzy nie partycypują w kosztach utrzymania domu, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, z których byłaby w stanie pokryć koszty sądowe w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. Mając na względzie fakt, że skarżąca wniosła jedynie o zwolnienie z kosztów sądowych, Sąd rozważał tylko, czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku PPF, Sąd uznał, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających jej na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.