Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia12 stycznia 2012 r. M. B. i A.B. wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym formularzu PPF A. B. podała, że w swojej miejscowości nie może znaleźć radcy prawnego, który posiadałby wiedzę o takiej sprawie, zaś stan zdrowia nie pozwala na dalsze poszukiwanie pomocy prawnej. Wspólne gospodarstwo domowe wnioskodawczyni prowadzi z mężem i dwójką dzieci w wieku 22 lat. Rodzina posiada dom o pow. 215 m2, mieszkanie o pow. 43 m2, grunty rolne o pow. 1,85 ha oraz pensjonat o pow. 1750 m2. Rodzina utrzymuje się z działalności gospodarczej M. B., z której dochód, wedle oświadczenia w miesiącach X-XII 2011 i styczeń 2012 był zerowy. Rodzina posiada dwa samochody osobowe rok prod. 2003.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 20 lutego 2012 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarżąca wniosła o przesuniecie terminu do 30 kwietnia 2012 r. a następnie do dnia 7 maja 2012 r., wskazując, iż mąż przebywa za granicą, zaś ona nie posiada dostępu do wszystkich wymaganych dokumentów.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia żadne wymagane dokumenty przedstawione nie zostały.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.
Skarżąca jednak nie zastosowała się do wystosowanego wezwania bowiem nie przedstawiła żądanych w wezwaniu dokumentów, uniemożliwiając tym samym pełną ocenę jej rzeczywistego stanu majątkowego. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Z przedłożonych oświadczeń nie wynika, aby sytuacja finansowa uprawniała skarżącą do skutecznego domagania się zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego na koszt Skarbu Państwa. Natomiast status posiadania rodziny, zwłaszcza będące w jej posiadaniu nieruchomości, świadczą o dobrym stanie finansów rodziny.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.