Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. K. G. zaskarżył stanowisko Z. w G. wyrażone w piśmie z dnia 20 listopada 2009 r. nr [...] stanowiące odpowiedź organu na wezwanie skarżącego do wypełnienia obowiązku utrzymania czystości na chodniku. Zdaniem skarżącego stanowisko organu stanowi w istocie niezgodną z prawem interpretację art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta G. w G. wniosła o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów.
Z kolei art. 3 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Pismo z dnia 20 listopada 2009 r. nr [...] stanowiące odpowiedź Gminy Miasta G. w G. na wezwanie skarżącego nie jest decyzją administracyjną podlegającą zaskarżeniu ani nie jest żadnym innym rozstrzygnięciem sprawy, o którym mowa w art. 3 P.p.s.a. Pismo to bowiem ma charakter wyłącznie informacyjny i nie rozstrzyga żadnej kwestii merytorycznej. Skutkiem tego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych też względów, uwzględniając powołane powyżej przepisy skargę należało odrzucić.