Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał M. S. do przedłożenia dwóch egzemplarzy oceny technicznej samowolnie zrealizowanych robót budowlanych dotyczących wykonania dodatkowego otworu okiennego w lokalu mieszkalnym nr 2, w budynku przy. [...] w G., w terminie do dnia 30 lipca 2007 r.
W dniu 26 lipca 2007 r. M. S. osobiście wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przepis art. 52 § 2 tej ustawy wskazuje, że jako wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Postanowienie wydane, na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118) przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] jest postanowieniem wydanym przez organ pierwszej instancji. Zgodnie z art. 81c ust. 3 ustawy Prawa budowlanego na powyższe postanowienie przysługuje stronie zażalenie. Właściwy do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W niniejszej sprawie właściwym organem wyższego stopnia jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Stosowne pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawarte było w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, które doręczono M. S. w dniu 18 kwietnia 2007 r.
Skarżący nie wniósł zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatem nie wyczerpał trybu odwoławczego, wobec czego złożenie skargi bezpośrednio do sądu było niedopuszczalne.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.