Uzasadnienie
K. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, mając na utrzymaniu czworo dzieci i zięcia oraz trzech wnuków. Źródłem utrzymania rodziny są, wedle oświadczenia, dochody wnioskodawcy (emerytura – 1 900 zł miesięcznie) oraz jego żony (dochód ze stosunku pracy – 1 050 zł miesięcznie) w łącznej wysokości 2 950 zł miesięcznie. Poza domem o powierzchni 109 m2 oraz nieruchomością gruntową o powierzchni 0, 1387 ha wnioskodawca żadnego majątku, oszczędności nie posiada. We wniosku wskazano nadto, iż większość środków finansowych wydatkowanych jest na opłaty za media, które przy tak licznej rodzinie są wysokie. Pozostała kwota przeznaczana jest na niezbędne koszty utrzymania rodziny.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy, w szczególności fakt licznej rodziny na utrzymaniu wnioskodawcy oraz jego żony, stosunkowo niewysokie dochody gospodarstwa domowego skarżącego i brak oszczędności należało uznać, iż wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.