Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 617/11

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie "A" Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia 7 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 159 i art. 123 § 2 kpa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Zgodnie zaś treścią art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wskazany katalog przedmiotów zaskarżenia wyznaczający zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego jest zamknięty, a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Starosty z dnia 7 maja 2010 r. nr [...], wydane na podstawie art. 159 kpa.

Zgodnie z treścią art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, zaś zgodnie z § 2 tegoż artykułu na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie utrwalony jest pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż zażalenie służy wyłącznie na postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (zob. postanowienia NSA z dnia 17 maja 2002 r. sygn. akt IV SA 2210/00, postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt IV SA 2254/98, www.cbois.nsa.gov.pl; Z. Janowicz, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1999, wydanie III, s. 456; M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2000, s. 938). Skoro bowiem ustawodawca wyraźnie ograniczył możliwość wnoszenia zażalenia tylko do postanowień "o wstrzymaniu" wykonania decyzji (np. odmiennie uregulowano kwestię zaskarżalności w art. 152 § 2 kpa, gdzie zażalenie przewidziano generalnie "w sprawie wstrzymania" wykonania decyzji, czy też w art. 101 § 3 kpa w zakresie zaskarżenia postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania"), to należy przyjąć, że na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji zażalenie nie przysługuje.

Postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji nie podlega zatem zaskarżeniu w postępowaniu administracyjnym. Ne jest także postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, tym samym nie podlega kognicji sądu administracyjnego wynikającej z treści przytoczonego wyżej art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga do sądu administracyjnego jest w tej sytuacji niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 lit a tej ustawy.