Uzasadnienie
Wniesiony przez skarżącego T. K. sprzeciw od wydanego w niniejszej sprawie zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 11 maja 2016 r. - nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając w niniejszej sprawie skargę, wniósł jednocześnie o przyznanie mu prawa pomocy.
Ponieważ, zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniosek ten składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 30 października 2015 r., przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wzór formularza wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Formularz ten ma czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym a wynikającym z art. 46 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a także ma spełniać szczególne wymagania postępowania o przyznaniu prawa pomocy. Wzór formularza zawiera przy tym niezbędne pouczenie co do sposobu jego wypełnienia i skutków niedostosowania się do określonych wymagań.
W dniu 26 listopada 2015 r. skarżący odesłał do Sądu wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie zawierał jednak podpisu wnioskującego (rubryka 15 wniosku). Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 marca 2016 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 26 listopada 2015 r. poprzez jego podpisanie, ewentualnie poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza wniosku – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, który jest dotknięty brakami w zakresie wymogów określonych w art. 46 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega bowiem uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 tej ustawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2005 r., sygn. akt II GZ 55/05, Legalis).
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 6 kwietnia 2016 r.
Tym samym, czyniąc zadość temu wezwaniu, powinien w terminie do dnia 13 kwietnia 2016 r. nadesłać do Sądu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zawierający własnoręczny jego podpis.
Jak wynika jednakże z akt sprawy, w terminie tym skarżący nie uczynił zadość temu zobowiązaniu.
Zgodnie zaś z treścią art. 49 § 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie pisma stanowiącego wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy zarządza pozostawienie tego pisma bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe Sąd nie znalazł podstaw do zmiany zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia11 maja 2016 r. i działając na podstawie art. 260 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi utrzymał je w mocy, o czym orzekł w postanowieniu.
Dokonanej oceny nie zmienia przywołanie w uzasadnieniu kontrolowanego zarządzenia daty 6 kwietnia 2016 r. jako daty doręczenia skarżącemu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powołanie tej daty, wobec przedstawionego powyżej stanu sprawy, niewątpliwie stanowi oczywistą omyłkę pisarską.