Uzasadnienie
K. N. i J. R. wnieśli w dniu 20 września 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia 2 sierpnia 2018 r. nr [...], która utrzymano w mocy decyzję prezydenta Miasta z dnia 23 września 2016 r., nr [...] udzielającej Spółce A pozwolenia na budowę dla inwestycji: rozbiórka istniejącego zagospodarowania terenu (dwóch pawilonów handlowych) oraz budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją handlową, garażem podziemnym, obsługą komunikacyjną i infrastrukturą techniczną obejmującą: przyłącza elektroenergetyczne, linie kablowe, przyłącza kanalizacji sanitarnej, sieci kanalizacji sanitarnej, przyłącze i sieci kanalizacji deszczowej, zbiornik retencyjny kanalizacji deszczowej, przyłącza wodociągów, zmianę lokalizacji hydrantu HP80, przyłącze ciepłownicze, zewnętrzną instalację odbiorczą oraz instalacjami wewnętrznymi budynku(w tym instalacją wentylacji mechanicznej) przy ul. S. [...] w G., na terenie obejmującym działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb W. [...] (numery archiwalne [...], [...], [...], [...], [...], [...] KM-[...] obręb G. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302.; dalej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną z uchybieniem terminu.
Z akt sprawy wynika, że kwestionowaną decyzję skarżący odebrał osobiście w dniu 18 sierpnia 2018 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych organu drugiej instancji). W związku z tym wyznaczony przepisami termin do wniesienia skargi upływał dla K. N. w dniu 17 września 2018 r.
W tym stanie rzeczy skargę wniesioną przez K. N. w dniu 20 września 2018 r. należy uznać za złożoną po terminie i jako taką odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.