Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 30 sierpnia 2006 r., po rozpoznaniu odwołania J. i M. D. od decyzji Wójta Gminy z dnia 10 kwietnia 2006 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 31 000 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej podziałem, uchyliło zaskarżone rozstrzygniecie i umorzyło postępowanie organu I instancji.
Wójt Gminy wniósł skargę do Sadu na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów prawa i wnosząc o jej uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu.
Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów pranych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł organ administracyjny, jakim jest Wójt Gminy, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy do orzekania w I instancji w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej nie ma legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. Okoliczność ta wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 563/02, Lex nr 76118; postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179, a w szczególności wyrok NSA z dnia 16.02.2005 r. OSK 1017/04, Lex nr 171164).
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że w przypadku, naruszenia interesu prawnego Gminy skargę do sądu na opisaną wyżej decyzję może wnieść prokurator (por. art. 43 ustawy o prokuraturze oraz art. 50 § 1 P.p.s.a.), którego legitymacja do wniesienia skargi nie jest ograniczona przesłankami materialnoprawnymi. Zarówno prokurator, jak i Rzecznik Praw Obywatelskich składają skargę w sprawie dotyczącej interesów innych osób i jedyną podstawą ich legitymacji skargowej jest ochrona obiektywnego porządku prawnego. Wójt może zwrócić się do tych organów w sprawie kontroli zgodności z prawem ostatecznej decyzji SKO.