Uzasadnienie
Skarżąca D. M. domagała się przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] w prawo własności. W toku postępowania w tej sprawie otrzymała od Prezydenta pismo z dnia 10 maja 2005 r., w którym poinformowano ją, że Urząd Miasta przystąpił do realizacji ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości oraz że w dniu 24 września 2004 r. wywieszono wykaz nieruchomości, sporządzony zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu wydawania decyzji o nabyciu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości zabudowanych na cele mieszkalne lub stanowiących nieruchomości rolne, obejmujący nieruchomość przy ul. [...]. Ponadto Prezydent poinformował skarżącą, że decyzja w sprawie nabycia prawa własności tej nieruchomości będzie mogła być wydana z chwilą, gdy ustawodawca określi odpłatność za to nabycie.
Skarżąca wskazane pismo zaskarżyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W piśmie z dnia 23 maja 2005 r. skierowanym za pośrednictwem Prezydenta Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzuciła zamykanie jej drogi dochodzenia praw wynikających z ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie odmowy wydania decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz o wydanie decyzji o nieodpłatnym nabyciu własności nieruchomości. Uzasadniając przytoczone żądania skarżąca, przedstawiając stan sprawy stwierdziła, że o wydanie decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zwróciła się w dnia 4 maja 2005 r. i wywodziła, że organ administracji nie może uzależnić wydania decyzji od działania ustawodawcy określającego odpłatność za nabycie, gdyż w jej ocenie nabycie winno nastąpić nieodpłatnie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 czerwca 2005 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż skarżąca wniosła odwołanie od pisma z dnia 10 maja 2005 r., pismo to zaś nie jest decyzję, w związku z czym odwołanie nie jest dopuszczalne.
W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca zarzuciła naruszenie art. 231 § 1 k.k. przez niezastosowanie art. 6, art. 7, art. 8, art, 9, art. 35 i art. 36 k.p.a. W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji z zaleceniem zastosowania ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników prawa własności nieruchomości. Uzasadniając skargę skarżąca przedstawiła stan sprawy i wywodziła, że nabycie własności na podstawie powołanej ustawy jest nieodpłatne.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Podniesiono przy tym, że skarżąca nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy przez organ administracji w terminie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Skarżąca w piśmie z dnia 23 maja 2005 r. wyraźnie napisała "zaskarżam pismo Prezydenta Miasta (...) z dnia 10 maja 2005 r." Nic też nie wskazywało, że pismo to jest zażaleniem na bezczynności organu administracji. Skarżąca nie twierdziła, aby organ administracji był bezczynny i napisała, że o wydanie decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości zwróciła się w dniu 4 maja 2005 r., a więc niespełna miesiąc wcześniej. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze było uprawnione przyjąć, że pismo z dnia 23 maja 2005 r. jest odwołaniem od pisma Prezydenta Miasta dnia 10 maja 2005 r.
Odwołanie służy od decyzji administracyjnych (art. 127 § 1 k.p.a.), zaś pismo Prezydenta Miasta z dnia 10 maja 2005 r. decyzją nie jest. W konsekwencji, skoro skarżąca wniosła odwołanie od aktu, który nie jest decyzją, trafnie stwierdzono niedopuszczalność odwołania. Rozstrzygnięcie takie znajduje podstawę prawną w art. 134 k.p.a.
Skoro skarżąca, jak twierdzi, z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wystąpiła w dniu 4 maja 2005 r. i jeżeli mimo braku okoliczności usprawiedliwiających bezczynność organu, do tej pory organ administracji nie wydał decyzji w sprawie wniosku skarżącej, to winna ona złożyć zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność organu i następnie skargę do sądu administracyjnego. W tych środkach prawnych (zażaleniu i skardze do sądu administracyjnego) skarżąca może wywodzić, iż Prezydent Miasta błędnie uzależnia podjęcie decyzji od zmiany stanu prawnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga skarżącej jest niezasadna i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił ją.
Wobec tego, że skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zawiadomione o tym wniosku, nie zażądało przeprowadzenia rozprawy, Sąd na mocy art. 119 pkt 2 i art. 120 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego.