Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 listopada 2012 r. (data wpływu do Sądu) skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z małżonką. Źródłem utrzymania są emerytury małżonków w łącznej kwocie 1951 zł. Około 1350 zł stanowią opłaty, zaś to co pozostaje musi wystarczyć na utrzymanie. Skarżący posiada dom o pow. 72 m2 oraz 13,45 ha gruntów rolnych.
Z nadesłanych na wezwanie dokumentów wynika, że dopłat unijnych skarżący nie otrzymuje, a wręcz został obłożony sankcją za nieprawidłowo podaną powierzchnie gruntów w złożonych wnioskach o dopłaty.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącego należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jedynym źródłem dochodu są przy tym dla niego i jego małżonki emerytury w kwocie netto 1.951 zł (vide: nadesłane decyzje o waloryzacji) co - zważywszy na wysokość deklarowanych kosztów utrzymania, które zostały częściowo udokumentowane, a do których należy wszak doliczyć wydatki na wyżywienie, odzież i leki - nie wystarcza na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
W tym stanie rzeczy uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów niniejszego postępowania i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.