Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 marca 2010 r., nr [...], nakazującą B. i K. K. rozbiórkę obiektu budowlanego wraz z tarasem nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej oraz obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem o konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję sanitariatu (w.c.) wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w K. B., gmina K. W piśmie z dnia 14 lipca 2010 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, B. i K.K. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż natychmiastowe wykonanie decyzji, przed zakończeniem postępowania przed sądami administracyjnymi, skutkowałoby nieodwracalnymi konsekwencjami w postaci konieczności rozebrania obiektów budowlanych.
Naraziłoby to stronę na daleko idące straty finansowe związane z utratą obiektów budowlanych i kosztami ich rozbiórki. Wstrzymanie wykonania decyzji, zdaniem skarżących, nie narusza interesu publicznego a istniejący stan nie tworzy zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego i nie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby natychmiastowe wykonanie decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 701/05, niepubl.) wskazał, iż przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (lub innej decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy) jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ Sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje.
Fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania jej wykonania. Przepisy prawa nie przewidują bowiem obowiązku wstrzymania przez sąd decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Zasadność wniosku o wstrzymanie decyzji o nakazie rozbiórki uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych decyzji, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawili okoliczności, które pozwalałyby rozważyć merytorycznie złożony wniosek. Skarżący we wniosku powołują się na "nieodwracalne konsekwencje w postaci konieczności rozebrania obiektów budowlanych" oraz "daleko idące straty finansowe". Tym samym wniosek nie wskazuje przesłanek wymaganych przez przytoczony wyżej art. 61 § 3 ustawy, nie wskazuje bowiem wprost jak dalece znaczną szkodę (w sytuacji majątkowej skarżących) wywoła konieczność usunięcia obiektów nietrwale związanych z gruntem (vide: opis obiektów w decyzji o rozbiórce, w aktach administracyjnych). Z kolei "trudne do odwrócenia skutki" stanowią kategorię prawną, a nie faktyczną i w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie występują.
Tym samym wniosek jest bezzasadny, bowiem nie zostały w nim przytoczone okoliczności uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.