Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 maja 2013 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w S. przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego wniosek K. P. o zamurowanie otworów okiennych od pomieszczeń strychowych oraz informujący o złym stanie technicznym całego budynku zlokalizowanego na działce nr [...], będącego własnością A. i W. T., położonego w U. przy ul. M.[...].
W dniu 10 maja 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził wizję lokalną, w trakcie której stwierdził, że przy granicy działek nr [...] i [...] istnieje ściana budynku użytkowego usytuowanego na działce nr [...], w której to ścianie znajdują się dwa otwory okienne o wymiarach zewnętrznych 1,20 m x 6,0 m skierowane na działkę nr [...]. Ponadto z dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] odprowadzenie wód opadowych odbywa się poprzez rurę spustową wyprowadzoną bezpośrednio na dach budynku usługowego usytuowanego na działce nr [...]. Według oświadczenia złożonego przez W. T. do protokołu podczas wizji lokalnej, działkę nabył on w 2008 r. od córki K. P., zaś w budynku przy ul. M. zamieszkuje od 1951 r.
Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował K. P. oraz W. i A. T., że dokonał rozdzielenia akt administracyjnych prowadzonych spraw w następujący sposób: 1. pod numerem kancelaryjnym [...] prowadzone będzie postępowanie administracyjne dotyczące otworów okiennych znajdujących się w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] położonej w U. przy ul. M. [...], stanowiącym własność A. i W. T.;
- 2. pod numerem kancelaryjnym [...] będzie prowadzone postępowanie w sprawie otworów okiennych znajdujących się w budynku usytuowanym na działce nr [...] w U. przy ul. M. [...];
- 3. pod numerem kancelaryjnym [...] będzie prowadzone postępowanie dotyczące stanu technicznego budynku usytuowanego na działce nr [...] położonej w U. przy ul. M. [...], ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania w oparciu o zapisy rozdziału VI ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r., wydanym na podstawie art. 81 c w zw. z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na A. i W. T. - właścicieli budynku użytkowego usytuowanego na działce nr [...] położonego w U. przy ul. M. [...], obowiązek dostarczenia oceny stanu technicznego przedmiotowego budynku w terminie do dnia 30 września 2013 r. Następnie, postanowieniem z dnia 19 września 2013 r., wydanym na wniosek A. i W. T., organ dokonał zmiany terminu wykonania nałożonego obowiązku i ustalił nowy termin do dnia 31 października 2013 r.
W dniu 31 października 2013 r. W. T. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego opinię techniczną dotyczącą stanu konstrukcji istniejącego budynku użytkowego na działce nr [...] przy ul. M. [...] w U. sporządzoną przez mgr inż. Z. B.. W opinii tej stwierdzono, że: 1) murowane ściany piwnic, parteru i piętra są w dobrym stanie technicznym, bez zarysowań i nie stwarzają zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji zblokowanych budynków na działkach sąsiednich;
2) stabilność ściany na odcinku wzdłuż granicy z działką nr [...] może zostać naruszona w przypadku próby rozbiórki parterowego budynku na tej działce, ze względu na wzajemne połączenie ścian obu budynków (ze względu na przesuniecie w/w ściany na poziomie parteru i pietra, istotną sprawą jest ustalenie przebiegu granicy działek nr [...] i [...]);
3) wskutek wieloletniej korozji biologicznej (działanie grzybów domowych) nastąpiła zmiana właściwości mechanicznych drewna oraz częściowe zmniejszenie wytrzymałości drewnianych belek stropowych, co powoduje konieczność ograniczenia dopuszczalnego obciążenie użytkowego na stropach, a wartość takiego obciążenia może być ustalona metodą doświadczalną poprzez próbne obciążenie stropu i pomiar ugięcia belek stropowych, zaś w chwili obecnej stanu zagrożenia konstrukcji nie stwierdzono, wiek budynku (80 lat) jest porównywalny z przeciętnym czasem trwania stropu drewnianego bez remontu kapitalnego – w przypadku ewentualnej przebudowy budynku belki stropowe należy wymienić;
4) drewniane elementy więźby dachowej zostały częściowo osłabione w wyniku pożaru, ale konstrukcja jest w dalszym ciągu stabilna i nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa budynku, zaś zużycie techniczne drewna wynikające z wieku budynku oraz w/w osłabienia działaniem ognia są podstawą do podjęcia decyzji o konieczności wymiany konstrukcji w przypadku zamiaru przebudowy budynku;
5) odwodnienie połaci dachowej od strony północno - wschodniej tj. granicy z działką nr [...], należy przebudować tak, aby wody opadowe z rury spustowej nie spływały na dach budynku sąsiedniego, zaś istniejąca ale uszkodzona osłona (tynk na siatce) drewnianych elementów konstrukcji więźby dachowej na piętrze, na słupach i podsufitce w pomieszczeniu od strony działki nr [...]- winna być uzupełniona - jako element zwiększający odporność ogniową konstrukcji.
Decyzją z dnia 8 kwietnia 2014 r., wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał A. i W. T. wykonać w budynku usytuowanym na działce nr [...] w U.: odwodnienie połaci dachowej od strony północno - wschodniej, na granicy z działką nr [...] w taki sposób, aby wody opadowe z rury spustowej nie spływały na ten dach oraz w zakresie uszkodzeń drewnianych elementów konstrukcyjnych więźby dachowej w pomieszczeniu poddasza od strony działki nr [...] oraz tynk na siatce w miejscach ubytków osłony drewnianych elementów konstrukcyjnych więźby na słupach i podsufitce - w terminie do dnia 30 lipca 2014 r. Organ uznał bowiem, że z przedłożonej opinii technicznej przedmiotowego budynku wynika, że może on zagrażać bezpieczeństwu mienia. Organ wyjaśnił również, że żądanie K. P. zamurowania okien w poziomie poddasza w budynku stanowiącym własność Państwa T., jako stwarzających zagrożenie pożarem, nie znalazło potwierdzenia w przedłożonej ocenie stanu technicznego obiektu.
K. P. złożyła odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołująca się uważa, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga istoty sprawy, jaką jest kwestia stanu technicznego budynku w zakresie wpływu otworów okiennych istniejących w jego ścianie od strony północno – wschodniej na bezpieczeństwo pożarowe jej budynku. Również, jej zdaniem, opinia techniczna sporządzona w niniejszej sprawie nie wypowiada się na temat istnienia spornych okien i ich wpływu na bezpieczeństwo pożarowe jej budynku.
Ponadto, zdaniem odwołującej się, organ powinien nałożyć na właścicieli budynku położonego na działce nr [...] nie tylko obowiązek przebudowy odwodnienia połaci dachowej od strony północno – wschodniej, ale również takiego przebudowania tej ściany na wysokości piętra i nieużytkowanego poddasza wraz z połacią dachową, aby nie opierała się na jej budynku i nie posiadała okien w granicy działki.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 23 lipca 2014 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakazującą właścicielom przedmiotowego budynku, w trybie art. 66 Prawa budowlanego wykonanie określonych obowiązków oraz uchylił decyzję organu I instancji w zakresie terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku do dnia 31 października 2014 r. W ocenie organu odwoławczego, rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe i brak jest podstaw prawnych do jego uchylenia. Dodatkowo organ wyjaśnił, że niniejsze postepowanie dotyczy wyłącznie stanu technicznego budynku a nieprawidłowości istnienia okien, które objęte jest odrębnym postępowaniem. Autor opinii technicznej nie stwierdził stanu zagrożenia konstrukcji oraz uznał, że jest ona w dalszym ciągu stabilna i nie stwarza zagrożenia.
Natomiast potwierdził ustalenia organu I instancji co do nieprawidłowego odprowadzania wód opadowych z budynku sąsiedniego, wskazując na potrzebę wykonania prawidłowego odwodnienia połaci dachowej oraz uzupełnienie brakującego tynku osłaniającego drewnianą konstrukcję elementów więźby dachowej.
Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego K. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. Zdaniem skarżącej decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego a polegającą na przyjęciu, że badanie stanu technicznego budynku pod kątem występowania nieprawidłowości, których usunięcie organ może nakazać, nie obejmuje badania zgodności stanu tego budynku z normami technicznymi. Ponadto, w ocenie skarżącej, decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa procesowego tj. art. 138 § 2 kpa, polegającym na nie rozpoznaniu zarzutu odwołania wskazującego na niedokonanie oceny stanu technicznego budynku usytuowanego na działce nr [...] pod kątem wpływu otworów okiennych istniejących w ścianie tego budynku graniczącej ze ścianą budynku skarżącej usytuowanego na działce nr [...], na bezpieczeństwo pożarowe tego ostatniego oraz art. 77 kpa poprzez nie zbadanie, czy sporne otwory okienne mogą zagrażać bezpieczeństwu pożarowemu i nie odniesienie się do będącej w posiadaniu organu "Inwentaryzacji budynku użytkowego zlokalizowanego na działce nr [...] o pow. 98 m2", sporządzonej w dniu 18 listopada 2002 r. przez A. Skarżąca podkreśliła, że organ nie zbadał kwestii występowania zagrożenia zdrowia i życia wynikającego z naruszenia bezpieczeństwa pożarowego wywołanego istnieniem spornych okien, ani nie odniósł się do niej w żaden sposób. W materiale dowodowym nie ma żadnej opinii dotyczącej kwestii wpływu stanu technicznego badanego budynku na bezpieczeństwo pożarowe budynku skarżącej położonego na działce nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W myśl art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 kwietnia 2014 r. nakazującą A. i W. T., w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), usunięcie nieprawidłowości w budynku usytuowanym na działce nr [...], położonej w U. przy ul. M. [...] poprzez: w zakresie odprowadzania wód opadowych z dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] - wykonanie odwodnienia połaci dachowej od strony północno – wschodniej (na granicy z działką nr [...]) w taki sposób, aby wody opadowe z rury spustowej nie spływały na ten dach; w zakresie uszkodzeń drewnianych elementów konstrukcyjnych więźby dachowej w pomieszczeniu poddasza od strony działki nr [...] - wykonanie tynku w siatce w miejscach ubytków osłony drewnianych elementów konstrukcyjnych więźby na słupach i podsufitce.
Będący podstawą rozstrzygnięcia w sprawie przepis art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przewiduje, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że art. 66 umieszczony został w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane zatytułowanym "utrzymanie obiektów budowlanych". Przez pojęcie "utrzymanie obiektów budowlanych" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Obowiązki nakładane na podstawie art. 66 ustawy obejmują zatem sytuacje związane z nieprawidłową eksploatacją obiektu budowlanego, polegającą na zaniechaniu wykonywania obowiązków określonych w art. 61 oraz dalszych przepisach tego rozdziału ustawy. Oznacza to, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, a więc związanych zazwyczaj z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów, konserwacji spowodowanych zazwyczaj biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1100/10, LEX nr 992473).
W konsekwencji art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie może być wykorzystywany do usunięcia innych, niż przewidziane w nim nieprawidłowości. Nakładane na jego podstawie obowiązki mają charakter naprawczy, ale zmierzają do przywrócenia obiektu do stanu używalności, zachowania substancji budowlanej w należytym stanie technicznym odpowiadającym jego funkcjom. Nie służą zatem do doprowadzenia obiektu do stanu zgodności z prawem jeśli ta niezgodność wynika z przesłanek wymienionych w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Nie można na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane nakazywać wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, gdyż taka sytuacja odpowiada regulacji zawartej w art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy. Tryb określony w przepisach art. 50 i 51 odwołuje się bowiem bezpośrednio do procesu budowlanego, natomiast tryb przewidziany w art. 66 ust. 1 ustawy - jak wskazano wyżej - jedynie do nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1196/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Organ nadzoru może uznać za nieodpowiedni stan techniczny kontrolowanego obiektu i nałożyć na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wówczas, gdy stwierdzony stan tego obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów techniczno – budowlanych dotyczących warunków użytkowania obiektów. Takimi przepisami są np.: przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74, poz. 836 ze zm.) – wydanego na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przepisy dotyczące instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej, instalacji gazowej, instalacji centralnego ogrzewania, instalacji elektrycznej, instalacji i urządzeń wentylacyjnych, przepisy dotyczące kanałów i przewodów spalinowych oraz dymowych jak też przepisy szczególne dotyczące użytkowania obiektów budowlanych przy zapewnieniu zasad bezpieczeństwa pożarowego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 1424/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).
A zatem kwestionowane przez skarżącą usytuowanie otworów okiennych nie mogło być przedmiotem niniejszego postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Kwestia istniejących otworów okiennych, znajdujących się w ścianie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w U. nie należy do zagadnień objętych przepisem art. 66 ustawy - Prawo budowlane, w szczególności nie mieści się w zakresie pojęcia "nieodpowiedni stan techniczny", o jakim mowa w tym przepisie. Usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ustawy - Prawo budowlane może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego i wiążą się z użytkowaniem obiektu budowlanego. Przepis art. 66 Prawa budowlanego nie może być wykorzystywany do usunięcia dokonanych przez inwestora odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę jak i do likwidacji samowoli budowlanej popełnionej w istniejącym obiekcie budowlanym.
Przepisu art. 66 Prawa budowlanego nie można zastosować w celu nakazania likwidacji otworów okiennych i to niezależnie od tego, czy otwory okienne powstały legalnie tj. zgodnie z pozwoleniem na budowę, czy też wykonane zostały samowolnie. Kwestie dotyczące udzielenia pozwolenia na budowę, w tym lokalizacja otworów okiennych w obiekcie budowlanym, należą do kompetencji organów architektoniczno – budowlanych, albowiem organ wydając decyzję udzielającą pozwolenia na budowę zatwierdza jednocześnie projekt budowlany. Kwestie zaś dotyczące odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę czy też dotyczące późniejszego samowolnego wykonania otworów okiennych w istniejącym już obiekcie budowlanym należą do zagadnień uregulowanych przez przepisy określonej ustawy - Prawo budowlane normujące zagadnienia robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach – w tym normujące m.in. obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Skoro zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął i prowadził, w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane, odrębne postępowanie dotyczące otworów okiennych znajdujących się w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] położonej w U. przy ul. M. [...], nie mógł on objąć tej sprawy postępowaniem prowadzonym w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Nie jest dopuszczalne łączenie szczególnego trybu postępowania legalizacyjnego z odrębnym trybem mającym na celu zapewnienie właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów. Niedopuszczalność ta wynika między innymi z odmiennego kręgu adresatów decyzji wydanych w każdym z tych trybów. Mianowicie w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 50 - 51 Prawa budowlanego adresatem decyzji jest inwestor, zaś adresatem decyzji opartej na art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1596/07, Lex nr 508756).
Stwierdzenie zaś, że stan techniczny danego obiektu budowlanego jest nieodpowiedni i wydanie decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego.
W przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego zadośćuczyniły temu obowiązkowi. Organ I instancji przeprowadził w dniu 10 maja 2013 r. oględziny na działce nr [...] i [...] w U., podczas których stwierdzono, że z dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] odprowadzanie wód opadowych odbywa się poprzez rurę spustową wyprowadzoną bezpośrednio na dach budynku usługowego usytuowanego na działce nr [...]. W następstwie powyższego organ zobowiązał właścicieli budynku zlokalizowanego na działce nr [...] do przedłożenia oceny stanu technicznego budynku. W październiku 2013 r. mgr inż. Z. B. sporządził ekspertyzę, której przedmiotem uczyniono ocenę techniczną dotyczącą stanu konstrukcji istniejącego budynku użytkowego na działce nr [...] w U.. W ekspertyzie wskazano na odwodnienie połaci dachowej od strony północno - wschodniej oraz na uszkodzoną osłonę drewnianych elementów konstrukcji więźby dachowej na piętrze, na słupach i podsufitce w pomieszczeniu od strony działki nr [...].
W ekspertyzie wskazano również, że w celu usunięcia tych nieprawidłowości należy tak przebudować połać dachową aby wody opadowe z rury spustowej nie spływały na dach budynku sąsiedniego oraz, że należy uzupełnić osłonę drewnianych elementów konstrukcji więźby dachowej. W ekspertyzie nie stwierdzono ponadto żadnych innych nieprawidłowości, które zagrażałyby życiu lub zdrowiu, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska. Ustalone w ekspertyzie nieprawidłowości znalazły swoje odzwierciedlenie w decyzji organu I instancji, mocą której nałożono na A. i W. T. obowiązek ich usunięcia. Zaznaczyć należy, że w ocenie Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, prawidłowości sporządzonej ekspertyzy nie podważa treść znajdującej się w aktach administracyjnych inwentaryzacji budynku opracowanej w 2002 r. przez M. M.. Treść tych obu dokumentów nie pozostaje ze sobą w sprzeczności.
Wyjaśnić też należy, że wprawdzie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) wprowadzają obowiązek zachowania stosownych odległości od granicy nieruchomości dla ścian budynków z otworami okiennymi i obowiązek ten jest podyktowany także względami przeciwpożarowymi, to jednak nie oznacza to, że istnienie otworów okiennych w ścianie usytuowanej na granicy i "w zetknięciu" ze ścianą innego budynku takie zagrożenie bezpośrednio wywołuje i podlega likwidacji (obowiązkowi zamurowania) w trybie przewidzianym w art. 66 Prawa budowlanego. Ponadto w rozpoznawanej sprawie stan zgodności z prawem istniejących otworów okiennych jest przedmiotem sprawy prowadzonej w oparciu o przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
Tym samym, Sąd doszedł do przekonania, że organy orzekające w niniejszej sprawie nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procesowego. Wyjaśniły sprawę w sposób należyty, w oparciu o zebrane w sprawie dowody, diagnozując zastaną sytuację faktyczną i opierając się na wnioskach sformułowanych przez rzeczoznawcę budowlanego w ekspertyzie technicznej sporządzonej na zlecenie właściciela działki nr [...] położonej w U..
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę K. P. jako niezasadną.