Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 25 maja 2001r., na podstawie art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1 i 3 i art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 15, poz. 139 ze zm.), art. 104 k.p.a. oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 1994 r. (Dz. Urz. Woj. G. z 1994 r., nr [...], poz. [...]) po rozpatrzeniu wniosku J. S. w imieniu A Sp. z o.o. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania działki nr [...] k.m. [...] Obręb G., położonej w G. przy ul. [...] dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z garażem oraz towarzysząca infrastrukturą. Organ wskazał, że inwestycja nie narusza interesów osób trzecich. W toku postępowania strony nie wniosły uwag dotyczących inwestycji. Projekt decyzji został uzgodniony w zakresie zgodności z miejscowym planem oraz zaopiniowany przez Miejskiego Konserwatora Zabytków.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. i J. D. wnieśli o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji. Wskazali, że projektowany budynek ma przylegać do istniejącego na działce [...] i [...] budynku biurowo- usługowego, który nie gwarantuje trwałości i bezpieczeństwa. Zarzucili nadto niezgodność zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego G. A Sp. z o.o. z siedzibą w G. również złożyła odwołanie od decyzji wnosząc o zmianę uzgodnień dotyczących ilości miejsc postojowych i dostosowanie do technicznych możliwości realizacji inwestycji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 grudnia 2002r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 39 ust. 1, art. 40, art. 42 ust. 1, art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 15, poz. 139 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, iż zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie określonego w zaskarżonej decyzji budynku biurowego jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działka nr [...] położona jest w obszarze otaczającym [...] oznaczonym jako jednostka H.2.4. Dla jednostki tej ustalono jako preferowane funkcje usługi specjalistyczne zdrowia, hotele wraz z obiektami obsługi turystów, lokalami rozrywkowymi i gastronomią, handel, jako dopuszczone ograniczone mieszkania rodzinne w górnych kondygnacjach, administracja gospodarcza i finansowe, a jako funkcje wykluczone- uciążliwe. Decyzja zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym Kwestionowana przez inwestora ilość miejsc postojowych wynika z przepisów wykonawczych oraz uzgodnień z zarządcą dróg.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i J. D. domagając się uchylenia decyzji. W ocenie skarżących przedmiotowy teren winien być przeznaczony pod małą gastronomię. Z punktu widzenia mieszkańców tego rejonu wskazane byłoby zachowanie terenu jako pasa zieleni.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego narusza prawo w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania, co obliguje Sąd do jej uchylenia na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego organ I instancji wszczynając postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ustalił strony postępowania według aktualnych wypisów z ewidencji gruntów. Organ zawiadomił o wszczęciu postępowania właścicieli terenów sąsiadujących z planowaną inwestycją i z ich udziałem prowadził postępowanie. W szczególności zaś organ I instancji uznał za strony postępowania współwłaścicieli nieruchomości stanowiącej działki [...] i [...] położone przy [...] w G., w tym również skarżących. Decyzja organu I instancji z dnia 25 maja 2001r. została doręczona stronom w tym także wszystkim współwłaścicielom tejże nieruchomości.
Organ odwoławczy po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołań wniesionych przez inwestora i skarżących, wydał w dniu 10 grudnia 2002r. zaskarżoną decyzję. Została ona doręczona jedynie inwestorowi, skarżącym, pełnomocnikowi skarżących i Prezydentowi Miasta. Organ odwoławczy nie doręczył wydanej w sprawie decyzji wszystkim osobom uznanym przez organ I instancji za strony postępowania.
Takie działanie organu stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 109 kpa). Zgodnie z art. 28 kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Organ odwoławczy, jako organ ponownie rozpoznający sprawę, obligowany jest każdorazowo badać interes prawny osób biorących udział w sprawie. W każdym przypadku organ obowiązany jest bezwzględnie doręczyć wydaną decyzję wszystkim osobom biorącym udział w postępowaniu przed organem I instancji a nawet osobom, które nie brały udziału przed organem I instancji, lecz wniosły odwołania.
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że organ drugiej instancji wyeliminował od udziału w postępowaniu odwoławczym poszczególnych współwłaścicieli działek 68 i 91 położonych przy [...] w G. sąsiadujących bezpośrednio z planowaną inwestycją. Stanowi to przesłankę do wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa i obliguje sąd administracyjny do uchylenia wydanej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). "Przez udział w postępowaniu należy rozumieć nie tylko udział w czynnościach postępowania wyjaśniającego, ale też i w czynnościach decydujących, który jest realizowany przez doręczenie stronie decyzji. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy zatem rozumieć przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji. Dotyczy to spraw, w których występuje wielość stron, gdy jednej ze stron nie doręczono decyzji.
Oznacza to pozbawienie strony prawa do czynnego udziału w obronie własnego interesu prawnego w toku instancji. W takich przypadkach strona ma prawo żądać wznowienia postępowania." (vide: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2005, s.644).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym uchylił zaskarżoną decyzję.
Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż uchylona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie to uniemożliwia wykonanie decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wykonanie wadliwych decyzji w tym czasie byłoby bowiem aksjologicznie nieuzasadnione i prowadziło do naruszenia praw i interesów stron postępowania.
Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe wskazania, co do stron postępowania. Z uwagi na zmianę stanu prawnego, jaki nastąpił po wydaniu decyzji przez organ I instancji, organ odwoławczy rozstrzygnie sprawę mając na uwadze treść przepisów art. 85 – 88 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.). Wydaną decyzję organ doręczy prawidłowo wszystkim stronom postępowania.