Uzasadnienie
Gmina reprezentowana przez Prezydenta Miasta wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na opisane wyżej rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 105 ust. 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podano, że na skutek postępowania prowadzonego z urzędu Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008r. pozytywnie zaopiniował proponowany podział nieruchomości –działki nr [...], obręb W. na odrębne działki, zgodnie z załącznikiem graficznym.
Zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji z dnia 1 kwietnia 2008r. wnieśli właściciele działki nr [...].
Organ II instancji wydał opisane postanowienie umarzające postępowanie w sprawie ustalając, że Prezydent Miasta zrezygnował z zamiaru podziału działki nr [...] i postępowanie w sprawie jej podziału umorzył. Organ II instancji wskazał, że postępowanie w sprawie zaopiniowania projektu podziału działki jest postępowaniem zależnym od bytu postępowania głównego, tj. postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału. Skoro organ administracji rezygnuje z podziału działki to postępowanie incydentalne w sprawie zaopiniowania projektu zaniechanego podziału jest również bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 kpa. Dokonując powyższych ustaleń organ II instancji powołał się na załączone do pisma przekazującego zażalenie pismo Naczelnika Wydziału Urbanistyki UM z dnia 27 marca 2008r. informującego o rezygnacji przez organ I instancji / Prezydenta Miasta / z zamiaru podziału działki oraz postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie podziału nieruchomości nr [...] z dnia 15 kwietnia 2008r.
Skarżący zarzucił, że przepis art. 105 ust. 1 kpa nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, albowiem postanowienie organu I instancji z dnia 1 kwietnia 2008r. dotyczyło postępowania z urzędu prowadzonego przez Prezydenta Miasta wszczętego dnia 17 stycznia 2008r. Natomiast powoływane przez organ II instancji wycofanie wniosku o podział nieruchomości dotyczyło innego postępowania, które było prowadzone na wniosek M. S. Wiceprezydenta Miasta z dnia 27 czerwca 2007r. Wniosek z dnia 27 czerwca 2007r. dotyczył tej samej nieruchomości, lecz został wycofany i w konsekwencji postępowanie wywołane jego wniesieniem zostało umorzone powołanym przez organ II instancji postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady jest sprawowana pod względem zgodności z prawem.
Skarga Gminy jest w istocie skargą organu, który wydał postanowienie w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w tej sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Zatem stroną postępowania sądowoadministracyjnego, nie może być organ, który wydał zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. Jego rola w postępowaniu skończyła się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 15 lutego 2006 r., I OSK 460/05, LEX nr 193976; por. też uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 115).
Organ taki nie ma interesu prawnego, a tym samym nie jest podmiotem uprawnionym w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Powyższe stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie sądowym. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 października 1984r/ OSNC 1985/7/86/ stwierdził, że w ustawowej roli organu nie ma miejsca na własny interes wydającego decyzję, także wówczas gdy dotyka ona w jakikolwiek sposób jego prawa lub obowiązków. Nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym podmiot, któremu z woli ustawodawcy powierzono wydanie decyzji, w tym postępowaniu. W postanowieniu z dnia 15 października 1990r. /ONSA z 1990r. nr 4 poz. 7/ Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bez względu na przedmiot sprawy i jego związek z interesem prawnym, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy w związku z tym ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnione do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego.
W świetle przytoczonego orzecznictwa należało uznać, że ani Gmina, ani Prezydent Miasta, jako organ właściwy na mocy art. 93 ust. 4 i ust. 5ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami / Dz.U. Nr 261, z 2004r., poz. 2603 ze zm./ do opiniowania w formie postanowienia zgodności proponowanego podziału z planem miejscowym, nie był uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie wydane w tej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności.
Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./.