Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 maja 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał A. J. rozbiórkę obiektu budowlanego domku letniskowego o konstrukcji drewnianej oraz ustępu o konstrukcji drewnianej, wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w K. B. (numer mapy 3) gmina K. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lipca 2014 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 czerwca 2014 r. stanowiącego upomnienie przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego dotyczącego orzeczonego nakazu rozbiórki.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie czynności postępowania egzekucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać należy, że złożony wniosek nie dotyczy w istocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, lecz wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie tego postępowania regulują przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) - art. 17 § 2, 23 § 6 i 35 § 2. Natomiast złożenie takiego wniosku w trybie art. 61 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalne.
Uwzględnienie wniosku uniemożliwia także interpretacja pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności. (patrz T.Woś, H. Knysiak – Molczyk M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo LexisNexis, Wyd.5. s. 495-496) Przyjmuje się, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Przepis art. 135 p.p.s.a. stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Tożsamość pojęcia "sprawy" w sposób wyżej określony wyznaczają elementy skonkretyzowanego w danym rozstrzygnięciu stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw, tj. prawnej i faktycznej (por. postanowienia NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 opubl. w Lex nr 1069479, z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12 opubl. w Lex nr 1121276).
W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego dotyczy kwestii niedopuszczalności wniesionego odwołania od czynności organu I instancji polegającej na wystosowaniu upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego nie pozostaje w zakresie niniejszej sprawy i sąd rozpoznając skargę nie dokona kontroli w tym zakresie. Uniemożliwia to uwzględnienie złożonego wniosku o wstrzymanie.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek.