Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2016 r. skarżący D. i R. L. złożyli wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lutego 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 653/15. Skarżący wskazali, że zawarte na pierwszej stronie uzasadnienia tego wyroku stwierdzenie, że obecnym właścicielem działki jest A., nie jest prawdą, gdyż obecnymi właścicielami działki nr [...] położonej w T. są D. L. i R. L. a A. jest jedynie właścicielem znajdującego się na terenie tej działki słupa wraz z napowietrzną linią energetyczną.
W ocenie Sądu złożony wniosek jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie:
W uzasadnieniu wydanego w dniu 17 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 653/15 wyroku błędnie bowiem zostało zapisane, że obecnym właścicielem działki jest A. Stwierdzenie to znajduje się w tej części uzasadnienia wyroku, w której przytoczone zostały ustalenia organu I instancji dokonane w toku postępowania administracyjnego, które to wskazane zostały przez ten organ w postanowieniu z dnia 29 września 2015 r. W postanowieniu tym organ I instancji stwierdził zaś, że "właścicielem w/w słupa wraz z napowietrzną linią energetyczną jest A.".
Dlatego też, w uzasadnieniu wydanego przez Sąd wyroku, w miejscu stwierdzenia, że obecnym właścicielem działki jest A. powinno znaleźć się stwierdzenie, że obecnym właścicielem słupa wraz z napowietrzną linią energetyczną jest A. Zaistniały błąd, wobec niespornych okoliczności sprawy, ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przepis ten stanowi bowiem, że Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.