Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 października 2015 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z 19 sierpnia 2015 r. o oddaleniu zarzutów wniesionych przez skarżącą w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego opartego o tytuł wykonawczy z 21 maja 2015r. nr [...], dotyczący rozbiórki obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej z dobudowanym tarasem położonych na terenie działki nr [...] w miejscowości K., gmina K. G. G., reprezentowana przez adwokata A. T., wniosła skargę na powyższe postanowienie.
W dniu 27 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie PINB z 19 sierpnia 2015 r. Wyrok został doręczony stronie skarżącej w dniu 10 maja 2016 r.
Wnioskiem z 10 maja 2016 r. pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez wydanie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Jednocześni wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postepowania na rzecz skarżącej według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami zwanej dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2).
Jednocześnie stosownie do art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.
Natomiast zgodnie art. 210 § 1 P.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Przepis § 2 brzmi, że przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu.
W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie należnych kosztów nie został zgłoszony ani w żadnym z pism procesowych, ani w treści skargi. Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, ale strona była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, a to oznacza, ze cytowany przepis art. 210 § 2 P.p.s.a. nie miał zastosowania.
Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a.