Uzasadnienie
M.P. wnioskiem z dnia 27 sierpnia 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, źródłem utrzymania rodziny są dochody z tytułu świadczenia rentowego wnioskodawcy w wysokości 474,26 zł netto miesięcznie oraz świadczenia rentowego jego żony w wysokości 642,46 zł miesięcznie. Poza domem o powierzchni 70 m2 majątku nie posiada. Wnioskodawca podniósł, iż większość środków finansowych wydatkowanych jest na lekarstwa, gdyż małżonkowie są osobami schorowanymi. Do wniosku załączone zostały odcinki świadczeń rentowych za ostatni miesiąc.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 2 tego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, potwierdzone załączonymi do wniosku dokumentami, wskazującymi na wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dochodów, Sąd uznał, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym tym zakresie.
Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.