Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia 14 lipca 2006 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M.W., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę: przebudowa i adaptacja pomieszczeń garażowych na budynek mieszkalny jednorodzinny na terenie położonym w S. przy ul. Al. [...], działka nr [...] km 16.
Od powyższej decyzji S.i Z.S. odwołali się do Wojewody wskazując, iż są stroną postępowania – graniczą z nieruchomością M.W., natomiast organ I instancji nie powiadomił skarżących o wszczęciu postępowania administracyjnego.
Wojewoda Pomorski postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 28 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r., Nr 156, poz. 1118), stwierdził niedopuszczalność odwołania na powołaną powyżej decyzję.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż strona w rozumieniu przepisów art. 28 k.p.a., jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Za stronę postępowania należy uznać zatem każdy podmiot, dla którego w wyniku postępowania administracyjnego może wyniknąć ograniczenie albo zwiększenie dotychczasowego obowiązku lub obciążenia nowym, jednakże gdy jego interes prawny znajduje się w przepisach prawa materialnego. Zatem krąg podmiotów legitymowanych do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym określają przepisy prawa administracyjnego, procesowego i materialnego. Z punktu widzenia uregulowań Kodeksu postępowania administracyjnego, uczestnikami postępowania administracyjnego tym samym podmiotami legitymowanymi do podejmowania czynności procesowych (np. odwołania od decyzji) są osoby fizyczne, osoby prawne i organizacje społeczne, które uczestniczą na prawach strony w prowadzonym postępowaniu. Organ II instancji podkreślił, iż zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 3 ust. 20 omawianej ustawy, obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym terenem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Tym samym krąg podmiotów uczestniczących w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane uściśla pojęcie stron. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że planowana inwestycja nie zalicza się też do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zmianami). Z akt sprawy nie wynika, że nieruchomość skarżących znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu - budynku garażowego przebudowywanego na budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowany na działce nr [...] k.m. 16 przy Al [...] w S..
Wojewoda, mając na uwadze powyższe stwierdził, iż skarżący słusznie nie zostali uznani za stronę w postępowaniu przez organ I instancji, bowiem planowana przebudowa budynku garażowego na mieszkalny nie będzie oddziaływać negatywnie na Ich nieruchomość. Organ stwierdził, iż planowana funkcja będzie też mniej uciążliwa niż obecna polegająca na działalności warsztatu samochodowego. Organ Odwoławczy podniósł ponadto, iż planowana inwestycja przebudowy budynku garażowego nie jest usytuowana na granicy z działką nr [...] – należącą do skarżących. Na granicy działki usytuowana jest natomiast wiata, która nie jest objęta decyzją pozwoleniem na budowę.
S. i Z. S. wnieśli na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga S. i Z. S. zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż te podniesione w skardze.
Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie Prezydent Miasta decyzją z dnia 14 lipca 2006 r. Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę: przebudowa i adaptacja pomieszczeń garażowych na budynek mieszkalny jednorodzinny na terenie położonym w S. przy ul. Al. [...], działka nr [...] km 16. Na powyższą decyzję S. i Z. S. wnieśli odwołanie do Wojewody wskazując, iż są stroną postępowania. Organ II instancji postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania na powołaną powyżej decyzję.
Na wstępie rozważań wskazać należy, iż na decyzję organu I instancji stronie służy odwołanie na podstawie art. 127 k.p.a.
Z analizy akt administracyjnych wynika, iż w rozpoznawanej sprawie organy administracji przyznały przymiot strony postępowania C.B., konsekwentnie odmawiając tego przymiotu skarżącym.
Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (por. Uchwała 7 sędziów NSA z dnia 05 lipca 1999 r. w sprawie sygn. akt OPS 16/98, ONSA 1999/4/119).
Mając na uwadze, iż na decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przysługuje odwołanie, to organ odwoławczy – Wojewoda, powinien zastosować art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. i przy ustaleniu, iż S. i Z. S. nie mają przymiotu strony umorzyć postępowanie odwoławcze (por. B.Adamiak / J. Borkowscy, Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Wydanie 6, C.H.Beck Warszawa 2004, str. 582 i n.) nie zaś jak uczyniły to organ, stosować art. 134 k.p.a., a który przewiduje stwierdzenie niedopuszczalności odwołania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wydanego orzeczenia.
W wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia opartego na przepisie art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem obligatoryjne tylko w przypadku, gdy zaskarżony akt nadaje się z istoty swej do wykonania. Ponieważ zaskarżona i uchylona decyzja nie podlegała wykonaniu, orzekanie o możliwości jej wykonania było bezprzedmiotowe.