Uzasadnienie
Skarżący M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2010r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonej aktu Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 31 sierpnia 2010r., zgodnie z potwierdzeniem odbioru wezwania.
Termin uzupełnienia braków skargi minął zatem w dniu 7 września 2010r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Skarga podlegała odrzuceniu również z innych przyczyn.
Zgodnie z treścią przepisu art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Uznając, że przedmiotem zaskarżenia była decyzja przywołana przez organ administracji w odpowiedzi na skargę, to podkreślić należy, że została ona wniesiona do Sądu z naruszeniem ww. terminu
W niniejszej sprawie, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru decyzji powołane rozstrzygnięcie organu zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 czerwca 2010r. Termin wniesienia skargi upływał zatem w dniu 1 lipca 2010r. Skarga zaś została nadana na poczcie w dniu 12 lipca 2010r., czyli po upływie terminu ustawowego.
Konsekwencją wniesienia skargi po terminie jest, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy jej odrzucenie
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.