Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. I. S. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu podał, że utrzymuje się z renty w kwocie 657,40 zł miesięcznie, jest osobą schorowaną, nie posiadającą majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił przyznania prawa pomocy, wyjaśniając, że postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, odmawiając zwolnienia w pozostałym zakresie. Rozpoznając ponownie sprawę referendarz sądowy ustalił, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wynika, aby doszło do zmiany okoliczności faktycznych, które mogły by stanowić podstawę do zmiany tego orzeczenia.
W dniu 2 lutego 2009 r. I. S. wniósł sprzeciw, w którym wyjaśnił, że jego sytuacja materialna i zdrowotna jest bardzo zła. Wskazał, że obecnie przechodzi szereg zabiegów w szpitalu, ponadto opiekuje się chorymi rodzicami. Na potwierdzenie swoich argumentów dołączył wypisy ze szpitali oraz inne dokumenty poświadczające jego trudną sytuację życiową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek.
Powołując się na powyższe przepisy oraz mając na względzie stan faktyczny sprawy należy stwierdzić, że w związku z przedstawieniem nowych okoliczności faktycznych przez I. S., wskazujących na jego złą sytuację materialną i zdrowotną, uzasadnionym stało się przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Skarżący utrzymuje się z renty w wysokości 657,40 zł miesięcznie. Ponadto część pieniędzy przeznacza na zakup lekarstw i opiekę medyczną dla siebie i swoich rodziców, którymi się opiekuje. Powyższe stwierdzone zostało na podstawie dokumentów dołączonych przez skarżącego do sprzeciwu.
Mając na względzie przedstawione okoliczności Sąd uznał, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W związku z powyższym Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.