Uzasadnienie
W. Ż. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku określając ją jako skargę na decyzję Gminy z dnia 18 sierpnia 2004 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o odmowie nabycia prawa własności nieruchomości będącej przedmiotem użytkowania wieczystego. Do skargi dołączono odpis wezwania do zapłaty należności z tytułu użytkowania wieczystego z dnia 18 sierpnia 2004 r. (vide: skarga k. 5, odpis wezwania k. 6)
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Skarżący w skardze nie wskazał zaskarżonej decyzji administracyjnej, w sposób umożliwiający jej identyfikację. W celu ustalenia jaka decyzja i którego organu jest przedmiotem skargi, zarządzeniem z dnia 20 października 2004 r. zobowiązano skarżącego do wskazania zaskarżonego aktu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 5 listopada 2004. (dowód: zarządzenie k. 1, pismo Urzędu Pocztowego z dnia 4 marca 2005 r. k. 34, pismo skarżącego z dnia 8 listopada 2004 r. k.
- 15) Termin wykonania zobowiązania upłynął w dniu 12 listopada 2004 r. W. Ż. złożył w dniu 8 listopada 2004 r., pismo z dnia 8 listopada 2004 r., w którym wskazał, iż jego skarga dotyczy uchylenia pisma Kierownika Referatu Podatków i Opłat z dnia 18 sierpnia 2004 r., uchylenia decyzji Burmistrza Nr GT [...] z dnia 13 sierpnia 2003 r. dotyczącego odmowy uwłaszczenia działki Nr [...] oraz nałożenia na Burmistrza obowiązku wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 czerwca 2003.r. Nr [...]. Pismo to wbrew treści art. 47 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożono bez odpisu. Skarżący, mimo zobowiązania nie uzupełnił braku formalnego pisma w tym zakresie, wobec czego zarządzeniem z dnia 14 marca 2005 r. na podstawie art. 49 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z dnia 8 listopada 2004 r. pozostawiono bez rozpoznania. (vide: zarządzenie k.
- 36) Zarządzenie to uprawomocniło się w dniu 26 marca 2005 r.
Pismo pozostawione bez rozpoznania jest bezskuteczne. Z art. 49 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, iż pismo wywołuje skutki od dnia jego wniesienia w przypadku uzupełnienia pisma w terminie (natomiast uzupełnienie pisma po terminie skutkuje uznaniem go za wniesione w dacie uzupełnienia braku). Ponieważ skarżący w ogóle nie uzupełnił braku formalnego pisma z dnia 8 listopada 2004 r. i pismo pozostawiono bez rozpoznania, pismo to nie wywołało skutku, jakim miało być uzupełnienie braku formalnego skargi, przez określenie decyzji, której dotyczy skarga.
Skarżący w zakreślonym terminie nie określił decyzji, której dotyczy skarga.
Powyższe okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga na decyzję organu I instancji jakim jest Burmistrz, podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja burmistrza podlegała zaskarżeniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje w tym przypadku na decyzję organu odwoławczego.
Natomiast pismo z dnia 18 sierpnia 2004 r., stanowiące wezwanie przedsądowe do zapłaty należności z tytułu użytkowania wieczystego, na podstawie przepisów prawa cywilnego, nie podlega, zgodnie z art. 3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tej części, skarga podlegałaby zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.