Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, braków formalnych skargi na opisaną powyżej decyzję Wojewody poprzez nadesłanie 14 egzemplarzy odpisów skargi wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 lutego 2010 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 19 lutego 2010 r.
Skarżący w dniu 18 lutego 2010 r. zwrócił się do Sądu o przesunięcie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi do dnia 24 lutego 2010 r., "gdyż nie dopatrzył się tego zapisu, a jednocześnie chorował".
Pismem z dnia 19 lutego 2010 r. doręczonym skarżącemu 24 lutego 2010 r., Przewodnicząca poinformowała, że tygodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych to termin ustawowy i nie może być przedłużony przez Sąd. Termin ten, co najwyżej może być przywrócony stosownie do przepisów art. 85 - 89 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dniu 24 lutego 2010 r. skarżący wniósł do Sądu o przywrócenie terminu do dostarczenia czternastu egzemplarzy skargi z załącznikami, składając je jednocześnie w Sądzie. Uzasadniając wniosek skarżący stwierdził, że znacząca ilość dokumentów w ilości około tysiąca stron oraz opóźniony odczyt dokumentów stał się przyczyną niewykonalności w terminie siedmiu dni nakazanego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2008 r., w sprawie I OZ 357/08, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, https://cbois.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, skarżący nie wskazał okoliczności pozwalających na uznanie, iż nieuzupełnienie przez niego braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy. Za okoliczność taką nie może być uznany fakt znacznej ilości dokumentów, gdyż przy obecnym stanie techniki wydruk lub skopiowanie skargi wraz z załącznikami w ilości około tysiąca stron jest całkowicie wykonalne w siedmiodniowym terminie. Także argument opóźnienia w odczycie dokumentów nie jest dla sądu przekonujący, zwłaszcza, że skarżący nie wskazał przyczyny opóźnienia.
Powyższe wskazuje, iż skarżący nie dołożył należytej staranności przy uzupełnianiu barków formalnych skargi, czego efektem było przekroczenie przez niego siedmiodniowego terminu.
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.