Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy m. in. przez ustanowienie radcy prawnego.
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. B. na w/w decyzję, a w postanowieniu z dnia 31 lipca 2009 r. przyznał radcy prawnemu P. N. od Skarbu Państwa wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W piśmie z dnia 7 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego rozstrzygnięcia oraz złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że wynagrodzenie jego na tym etapie postępowania nie zostało w żadnej części opłacone.
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji przysługuje w wysokości 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na względzie powyższe, należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł.
Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.