Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 2 lutego 1999 r., sygn. akt II SA/Gd 681/97

Metryka

Sprawa

sprawy ze skargi Jerzego K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w E. z dnia 11 marca 1997 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury - oddala skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

Funkcjonariusz policji nie ma interesu prawnego w domaganiu się corocznie wydania zaświadczenia przez właściwego komendanta policji potwierdzającego fakty pełnienia służby w warunkach szczególnych zagrażających życiu i zdrowiu o jakich mowa par. 4 pkt 1-4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej /Dz.U. nr 21 poz. 114/.

Wystawienie takiego zaświadczenia następuje z urzędu po wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariusza policji.

Wynika to z par. 4 ust. 1 w związku z par. 9 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad postępowania i właściwości organów w sprawie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i uprawnionych członków ich rodzin /Dz.U. nr 138 poz. 742/.

Stosownie do par. 14 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia organ emerytalny samodzielnie bada i ocenia całokształt sprawy o ustalenie prawa do świadczeń /w tym emerytalno-rentowych/ funkcjonariuszy policji oraz ich wysokości, na podstawie przedłożonych dokumentów, zeznań świadków i innych dowodów.

Organ ten dokonuje oceny wiarygodności i autentyczności przedłożonych dowodów i jest upoważniony do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.