Uzasadnienie
A. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody z 23 sierpnia 2019 r., mocą której utrzymano w mocy decyzję Starosty odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego na działce nr [..], obr. [..] w L. Skarga została podpisana przez pracownika Spółki, zatrudnionego na umowę zlecenia, nie będącego radcą prawnym ani adwokatem.
W zarządzeniu z 28 stycznia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi i jej 2 odpisów zgodnie z zasadami reprezentacji Spółki, wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego, bądź przez nadesłanie 3 odpisów skargi tak podpisanych. Wezwanie to doręczono na adres Spółki 4 lutego 2020 r. W tej sytuacji, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 11 lutego 2020 r. W piśmie z 10 lutego 2020 r. Spółka oświadczyła, że nie podtrzymuje skargi. Pismo to zostało podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji, wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) przewiduje, że zgodnie z jej art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuci skargę, której braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W szczególności, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo procesowe strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Art. 35 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Z akt sprawy wynika, że skarga w niniejszej sprawie została podpisana przez osobę zatrudnioną przez Spółkę na podstawie umowy zlenienia (k. 23 akt). Tymczasem, wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika, zawarte w art. 35 p.p.s.a., ma charakter wyczerpujący i może być rozszerzone jedynie w drodze przepisów szczególnych. W orzecznictwie na gruncie wykładni tego przepisu dominuje pogląd, że dla uznania danej osoby za pracownika z punktu widzenia możliwości reprezentowania przez niego osoby prawnej lub przedsiębiorcy w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie wystarczy samo świadczenie pracy, ale konieczne jest określenie warunków pracy w jednej z form przewidzianych w art. 2 k.p. (zob. postanowienia NSA z: 28.02.2013 r., I OSK 2880/12, GP 2013/81, s. 2; 13.11.2013 r., II FZ 784/13, LEX nr 1397910). Oznacza to, że pracownik świadczący pracę na podstawie umowy zlecenia co do zasady nie może reprezentować swego pracodawcy.
W tej sytuacji, Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie zgodnie z zasadami reprezentacji spółki, wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego. Braki te jednak nie zostały usunięte w terminie. Natomiast, skarżąca przysłała pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę. Wskazać należy, że cofnięcie skargi byłoby skuteczne tylko wówczas, gdyby skarga nie była obarczona brakami, umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W takim przypadku bowiem podlega ona odrzuceniu.
Wobec tego, że taka sytuacja nie ma miejsca w okolicznościach niniejszej sprawy, bowiem w dalszym ciągu skarga i jej odpisy nie zostały w sposób prawidłowy podpisane, sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Ponadto, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na uwadze powyższe, sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi.