Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda B. utrzymał w mocy decyzje Kierownika Urzędu Rejonowego w Ch. z dnia 9 marca 1998 r. (...) odmawiającą Leszkowi T. zmiany nazwiska na "Tritz".
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 par. 1 Kpa oraz art. 2 i 10 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk /Dz.U. 1963 nr 59 poz. 328/.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż żądanie Leszka T. nie wyczerpuje przesłanek określonych wart. 2 ust. 1 i 2 lub w art. 10 cytowanej ustawy o zmianie imion i nazwisk.
Nazwisko T. nie jest nazwiskiem ośmieszającym albo nie licującym z godnością człowieka, nie jest nazwiskiem o niepolskim brzmieniu, nie ma formy imienia.
Skarżący nie zamierza poprzez zmianę nazwiska usankcjonować nazwisko, którym posługuje się od wielu lat. Nie zachodzą też inne ważne względy uzasadniające zmianę nazwiska.
Decyzję tę zaskarżył Leszek T. Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucił, że organy obu instancji nie wzięły pod uwagę tego, iż przez niektóre osoby nazwisko T. odczytywane jest jako "Fryc" lub przez cudzoziemców jako "Tryk". Oba brzmienia mają wyraźnie pejoratywne zabarwienie.
Skarżący jednocześnie wskazał, iż nie kierował się innymi przesłankami domagając się zmiany nazwiska.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Kwestie zmiany nazwisk i imion reguluje ustawa z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk.
Zmiana imienia lub nazwiska może nastąpić bądź po spełnieniu przesłanek o jakich mowa w art. 2 ust. 1 i 2 ustawy, to jest w przypadku gdy wnioskodawca nosi nazwisko:
- - ośmieszające albo nie licujące z godnością człowieka,
- - o brzmieniu niepolskim,
- - posiadające formę imienia,
- - a także jeżeli wnioskodawca pragnie zmienić nazwisko na nazwisko, którego od wielu lat używa.
Zmiana nazwiska może nastąpić także w trybie art. 10 ustawy wtedy, kiedy istnieje wątpliwość co do jego brzmienia lub pisowni.
Żaden z tych przypadków w sprawie nie zachodzi.
Wręcz przeciwnie skarżący wnosił o zmianę nazwiska o polskiej pisowni na nazwisko o pisowni niepolskiej, co sprzeczne jest z postanowieniami ustawy.
Nieumiejętne, niewłaściwe lub nawet złośliwe odczytywanie nazwiska przez osoby trzecie, w uosób zmieniający jego brzmienie, a w konsekwencji także znaczenie słowa, nie stanowi żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 2 ustawy o zmianie imion i nazwisk.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA oddalił skargę.