Uzasadnienie
J. K. złożyła w dniu 10 marca 2017 r. (data wpływu do sądu) w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wniosek na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oboje są emerytami. Ich świadczenia emerytalne łącznie wynoszą 3467 zł miesięcznie. Po opłaceniu wszystkich opłat, mediów (700 zł), leków (200 zł), kosztów paliwa, ubezpieczenia, niewiele pieniędzy pozostaje im "na życie". Jedyny majątek jaki posiadają małżonkowie to dom mieszkalny w zabudowie szeregowej położony w S. o pow. 152 m2 wraz z oranżerią i ogródkiem przydomowym oraz samochód osobowy marki Ford Focus rocznik 2006 r. o wartości około 10 000 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów związanych z niniejszym postępowaniem w związku z czym wniosek o całkowite zwolnienie z ponoszenia kosztów niniejszego postępowania uważa za zasadny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku PPF i załączonych dokumentach, referendarz uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Ze złożonego oświadczenia wynika, że wnioskodawczyni i jej mąż są osobami w podeszłym wieku, utrzymującymi się z emerytur, nie mają znaczącego majątku, ani oszczędności. W konsekwencji należało przyjąć, że wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.
Wobec powyższego, referendarz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.