Uzasadnienie
M. M. wniósł dnia 14 sierpnia 2013 roku skargę na decyzję Wojewody z dnia 8 lipca 2013 roku o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia 10 maja 2013 roku o udzieleniu D. K. pozwolenia na rozbiórkę dwóch elektrowni wiatrowych wraz z linią elektroenergetyczną i stacją transformatorową na działce nr [...] obręb Z., m. Z., gmina C. oraz o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowej wraz z liniami elektroenergetycznymi, rozdzielnią i stacją transformatorową na działce nr nr [...] obręb Z., m. Z., gmina C. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji podstawą prawną jej wydania były ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego farmy elektrowni wiatrowych zlokalizowanej na działkach nr [...] i [...] w rejonie Z. w obrębie Z. w gminie C. uchwalonego uchwałą Rady Gminy z dnia 24 stycznia 2003 r., nr [...].
M. M. wniósł skargę na wskazaną wyżej uchwałę Rady Gminy z dnia 24 stycznia 2003 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nieprawomocnym wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 435/13, stwierdził nieważność tejże uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 1409) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Możliwość udzielenia pozwolenia na budowę uzależniona jest zatem od stwierdzenia zgodności inwestycji z ustaleniami planu miejscowego. W sytuacji, gdy nie uchwalono miejscowego planu inwestor winien wykazać się co do zasady decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W sytuacji gdy Sąd stwierdził nieważność uchwały rady gminy o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwała taka zostaje wyeliminowana ze skutkiem ex tunc, co oznacza, że należy ją traktować tak jakby jej w ogóle nie uchwalono. Powoduje to, że nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę do czasu uzyskania waloru prawomocności przez wyrok stwierdzający nieważności miejscowego planu, którego ustalenia stanowiły podstawę prawną wydania tej decyzji. Taka sytuacja zachodziła w niniejszej sprawie.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Ponieważ wyrok w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 435/13 jest nieprawomocny, a gdyby się uprawomocnił to będzie stanowił podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, Sąd - na podstawie art. 125 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.