Uzasadnienie
S. B. we wniosku z 8 kwietnia 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe z żoną, mając na utrzymaniu dwoje dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód żony z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w kwocie 1500 zł miesięcznie. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiąga żadnych dochodów. Wedle oświadczenia, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, w tym żadnych nieruchomości, poza samochodem marki [...], rok produkcji 1999, o wartości około 3 500 zł. W aktach sprawy znajdują się wyjaśnienia wnioskodawcy złożone w połowie stycznia 2013 r. w związku ze zgłoszeniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
W wyjaśnieniach nadesłanych na żądanie referendarza wnioskodawca podał, że zamieszkuje z rodziną w lokalu, stanowiącym własność teściowej. Ona też ponosi wszelkie opłaty za to mieszkanie. Oświadczył, nadto, że wraz z żoną nie posiada żadnych rachunków bankowych ani lokat bankowych, w tym dewizowych. Żona wnioskodawcy oświadczyła także, że w okresie ostatnich trzech miesięcy z tytułu prowadzonej działalnością gospodarczej poniosła stratę wynoszącą 2113 zł. Wnioskodawca podkreślił, że jego sytuacja materialna jest ciężka z uwagi na brak pracy i fakt posiadania na utrzymaniu dwojga uczących się dzieci, a także kłopoty zdrowotne.
W postanowieniu z 16 stycznia 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym też zakresie, jego żądanie zawarte we wniosku z 8 kwietnia 2013 r. uznać należy za bezprzedmiotowe, bowiem skarżący uzyskał już dobrodziejstwo zwolnienia go z kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Aktualny jego wniosek z 8 kwietnia 2013 r. należało zatem potraktować jako nowy wniosek o rozszerzenie zakresu prawa pomocy już ustanowionego na rzecz wnioskodawcy, poprzez ustanowienie na jego rzecz dodatkowo pełnomocnika z urzędu - a więc jako wniosek o objęcie go prawem pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie fakt, że strona aktualnie, tj. we wniosku z 4 kwietnia 2013 r., rozszerzyła swoje żądanie w zakresie przyznania jej prawa pomocy i wniosła o objęcie jej w istocie prawem pomocy w zakresie całkowitym, należało rozważyć, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w tym zakresie. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy i dokumentach źródłowych, które nadal zachowują aktualność, w szczególności fakt niewysokich dochodów gospodarstwa domowego wnioskodawcy (na poziomie 1500 zł), posiadania dwojga dzieci na utrzymaniu i braku oszczędności i majątku, należało uznać, że wykazał on, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tym samym, powyższe okoliczności stanowiły podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o ustanowienie na jego rzecz adwokata z urzędu w ramach prawa pomocy.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.