Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 13 listopada 2019 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwano pełnomocnika skarżącego A. C. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na opisaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z tej samej daty zobowiązano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy i złożenie 4 odpisów skargi celem doręczenia zainteresowanym, albo poprzez nadesłane 5 odpisów skargi zawierających własnoręczny, oryginalny podpis celem dołączenia 1 egzemplarza do akt sprawy i doręczenia pozostałych egzemplarzy zainteresowanym. Ponadto wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 p.p.s.a. W zarządzeniu wskazano termin 7 dni na wykonanie nałożonych obowiązków pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpisy zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 grudnia 2019 r. Jak wynika z akt sprawy oraz badania rejestru dochodów budżetowych i kwitariusza przychodowego za okres od 10 września 2019 r. do 10 stycznia 2020 r., strona skarżąca ani jej pełnomocnik procesowy nie uiścili wpisu sądowego (vide: notatka urzędowa k. 15 akt). Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił też braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów określonych w art. 46 p.p.s.a. jest obowiązek podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (§ 1 pkt 4). Przy czym, jeżeli skargę wniósł profesjonalny pełnomocnik, to w celu wykazania upoważnienia do reprezentacji strony w postępowaniu przed sądem powinien on do skargi dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie zaś do wymogu określonego w art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Konsekwencją nieusunięcia braków formalnych skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., jest natomiast odrzucenie skargi przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Należy też wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata o której mowa w art. 235a p.p.s.a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie ustawowy termin na uiszczenie opłaty sądowej oraz usunięcie braków formalnych skargi przez pełnomocnika skarżącego upłynął w dniu 10 grudnia 2019 r. i termin ten upłynął bezskutecznie. Stwierdzone braki skargi uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił niniejszą skargę.