Uzasadnienie
3 II SA/Gd 691/03
Decyzją z dnia 28 marca 2003r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 17 lutego 2003r. nr 28013, powołując się na przepisy art. 138§ 1 k.p.a. oraz art. 37k ust. 1 pkt 2, ust. 6, art. 371 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 20 a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. Nr 6 poz. 56 z 2001r. z późno zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że R. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 30 stycznia 2003r. nabywając prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 31 stycznia 2003r. Bezpośrednio przed rejestracją w Urzędzie Pracy był on zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie do 31 lipca 2002r. w,,A" Sp. z o.o. w G.. Stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę z przyczyn ekonomicznych na podstawie przepisów ustawy z 28 grudnia 1989r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących, zakładu pracy /Dz.
U. Nr 4/90 poz. 19 z późno zm.). W tej sytuacji organ I instancji wydał decyzję o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego od dnia 31 stycznia 2003r. od której R. M. wniósł odwołanie, domagając się przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od chwili utraty pracy, a nie od daty złożenia dokumentów w Urzędzie Pracy. Przytoczono przepis art. 371 ust 1 pkt 2 o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w myśl którego świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4 ustawy. R. M. podczas rejestracji przedłożył dokumenty, które pozwoliły na przyjęcie, że spełnił wymogi nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Nie udowodnił natomiast tego, że był wadliwie poinformowany o zależności między datą przyznania świadczenia i data rejestracji.
O ile zgłosiłby się w Urzędzie Pracy w celu rejestracji po upływie 6 miesięcy od ustania zatrudnienia nie spełniałby wymogów do przysługiwania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, których spełnianie jest warunkiem koniecznym zgodnie z art. 37 k ust. 1 ustawy, aby nabyć prawo do świadczenia przedemerytalnego. R. M., po ustaniu ostatniego zatrudnienia a przed rejestracją w Urzędzie Pracy miał możliwość zapoznania się z obowiązującymi bezrobotnych przepisami, które znajdują się na terenie Urzędu Pracy w miejscu powszechnie dostępnym. Każda osoba zainteresowana może swobodnie zapoznać się z treścią wywieszonej w Urzędzie ustawy, zaś w razie niezrozumienia treści przepisów można zwrócić się do pracowników Urzędu z prośbą o wyjaśnienie powstałych wątpliwości. Świadczenia nabywane w oparciu o przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przyznawane są na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku przez uprawnionego w Urzędzie Pracy, wobec czego nie można zastosować do niego przepisów obowiązujących do końca 2001 r.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. M., który szczegółowo opisał podejmowane przez siebie czynności zmierzające do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego i wskazał, że w Urzędzie Pracy w G. uzyskał od jednego z urzędników ustną informację, że przysługuje mu 6 - miesięczny termin do zarejestrowania się. Zdaniem skarżącego informacja ta była błędna, gdyż wywołała u niego przeświadczenie, że rejestracja dokonana w ciągu wymienionego terminu spowoduje przyznanie świadczenia przedemerytalnego od daty ustania zatrudnienia poczynając.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Przepis art. 371 u.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. Nr 6 poz. 56 z 200]r. z późno zm.) stanowi, że prawo do świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4 ustawy. Zastrzeżenia te w żadnej mierze nie dotyczą sytuacji skarżącego, a zatem prawo do świadczenia emerytalnego słusznie przyznano mu od dnia następnego po dniu zarejestrowania się.
Zarzut skarżącego dotyczący wadliwej informacji udzielonej mu przez urzędnika w siedzibie Urzędu Pracy nie mógł mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy administracji orzekają bowiem na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a te nie dopuszczały w żadnej sytuacji możliwości przyznania świadczenia przedemerytalnego od daty poprzedzającej datę rejestracji bezrobotnego w urzędzie pracy.
Udowodnienie w tej sytuacji udzielenia obywatelowi fałszywej informacji przez pracownika organu administracji nie wpływa na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a może powodować jedynie odpowiedzialność odszkodowawczą tego organu, o ile spowodowało szkodę. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że informacja o 6 - miesięcznym terminie do zarejestrowania się może być interpretowana jako wskazówka, że rejestracja po tym terminie uniemożliwi przyznanie prawa do świadczenia i w tym znaczeniu jest ona prawdziwa. Skarżący nie twierdził zaś, by informowano go wyraźnie o tym, że bez względu na datę rejestracji świadczenie przysługiwać mu będzie od daty ustania zatrudnienia. Taka dopiero informacja byłaby niewątpliwie fałszywa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.