Uzasadnienie
W uchwale z dnia 27 października 2004 r. nr [...] Rada Miasta uregulowała kwestie sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miasta.
Pismo z dnia 12 lipca 2005 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku F. O. zatytułował "skarga powodowa na decyzje pierwszej i drugiej instancji organów administracji co do wiązanej sprzedaży mieszkania...". Wobec wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, na zarządzenie sędziego z dnia 2 września 2005 r. zwrócono się do skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez dokładne wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 5 września 2005 r. skarżący poinformował, iż przedmiotem skargi jest uchwała dotycząca zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miasta.
W tej sytuacji ponownie zwrócono się do skarżącego, zobowiązując go do wskazania czy i kiedy zwracał się przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miasta do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie skarżący nadesłał pismo z dnia 18 października 2005 r., w którym poinformował Sąd, iż na naruszenie swego interesu prawnego wyżej wymienioną uchwałą skarżył się do Wojewody, Prezydenta Miasta, a następnie do tutejszego Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy z zakresu administracji publicznej. Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. Zgodnie z powołanym przepisem art. 101 ust. 1 ustawy, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi nastąpić w formie uchwały. W niniejszym stanie faktyczną F. O. zakwestionował przedmiotową uchwałę, kierując swe pisma do niewłaściwych organów - do Wojewody oraz Prezydenta Miasta, zamiast do Rady Miasta.
Zgodnie bowiem z zacytowanym wyżej przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno zostać skierowane do organu, który wydał zaskarżaną uchwałę. W tej sytuacji uznać należy, iż skarżący nie wyczerpał trybu przesądowego, polegającego na wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, która to czynność – dla dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego - musi poprzedzać jej złożenie.
Mając powyższe na uwadze, skargę na powyższą uchwałę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec o jej odrzuceniu.