Uzasadnienie
W dniu 13 lutego 2017 r. skarżący R. D. złożył w Sądzie, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Ponieważ złożony wniosek obarczony był brakiem formalnym - nie wskazywał, czy skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych czy o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz, czy skarżący wnosi również o ustanowienie radcy prawnego, adwokata, doradcy podatkowego czy też rzecznika patentowego, zgodnie z zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 lutego 2017 r., przesłano skarżącemu kserokopię nadesłanego przez niego urzędowego formularza PPF w celu uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wypełnienie rubryki nr 4 formularza i wskazanie jakiego zakresu pomocy domaga się. W wezwaniu zakreślono skarżącemu termin 14 dni na jego wykonanie pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Przesyłkę zawierającą to wezwanie skarżący otrzymał w dniu 16 marca 2017 r. a tym samym termin na jego wykonanie upływał dla niego w dniu 30 marca 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 29 marca 2017 r., wydanym na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, że wnioskodawca nie nadesłał w zakreślonym terminie wypełnionego formularza wniosku o przyznania prawa pomocy.
Przy piśmie z dnia 30 marca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, że wnosi o zwolnienie od wpisu sądowego.
W piśmie z dnia 24 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od wydanego przez referendarza sądowego zarządzenia, domagając się jego uchylenia i udzielania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Rozpoznając wniesiony sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sprzeciw jest oczywiście uzasadniony, gdyż jak wynika z przedstawionego stanu sprawy, zarządzenie referendarza sądowego z dnia 29 marca 2017 r. wydane zostało przed upływem terminu wyznaczonego skarżącemu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy a skarżący w wyznaczonym przez referendarza terminie wymagane braki uzupełnił.
Tym samym, wydając zarządzenie z dnia 29 marca 2017 r., referendarz nie miał podstaw do zastosowania rygoru z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 260 § 2 w zw. z art. 195 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
W konsekwencji wydanego postanowienia złożony przez skarżącego w dniu 13 lutego 2017 r. wniosek o przyznaniu prawa pomocy będzie podlegał ponownemu rozpoznaniu przez referendarza sądowego.