Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2016 r. wydaną w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 16 grudnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 3 stycznia 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt). W tej sytuacji, termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał skarżącemu w dniu 10 stycznia 2017 r.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 10 stycznia 2017 r., a więc w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący zgłosił wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W takiej zaś sytuacji, powstanie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej po wniesieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy jest uzależnione od wyniku postępowania w przedmiocie rozpoznania tego wniosku. Zatem do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, realizacja obowiązku pozostaje zawieszona.
W postanowieniu z 18 stycznia 2017 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W następstwie zgłoszenia sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - postanowieniem z 13 marca 2017 r., sygn. II SA/Gd 704/16 - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 18 stycznia 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w sprawach dotyczących rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydane w tej sprawie jest prawomocne.
W konsekwencji, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego w niniejszej sprawie, akta przedłożono Przewodniczącej Wydziału, która - zarządzeniem z 15 marca 2017 r. wezwała skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 16 grudnia 2016 r. w przedmiocie wezwania go do uiszczenia wpisu sądowego, wyznaczając 7 - dniowy termin na jego uiszczenie pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe skarżący odebrał 30 marca 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 6 kwietnia 2017 r. (vide: notatka urzędowa z 5 maja 2017 r. – k. 37 akt sprawy – stwierdzająca brak uiszczenia wpisu).
Przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, pomimo upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący wpisu tego nie uiścił, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.