Uzasadnienie
J. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 czerwca 2008r. Nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości uiszczając wpis sądowy w wysokości 300 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2008r. wezwano skarżąca do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 października 2008r. – przesyłkę odebrałą K. L. W dniu 20 października 2008r. pełnomocnik skarżącej radca prawny L. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego. W uzasadnieniu podał, że wezwanie do uiszczenia przedmiotowego wpisu zostało odebrane przez domownika skarżącej, która w tym czasie przebywała za granicą na pielgrzymce do B.. Osoba, która odebrała przesyłkę nie miała informacji o fakcie wniesienia przez skarżącą skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego i nie zapoznała się z treścią przesyłki i nie poinformowała skarżącej, z uwagi na utrudniony kontakt, o korespondencji. Skarżąca wróciła z pielgrzymki w dniu 13 października 2008r. w godzinach nocnych i o obowiązku uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego dowiedziała się w dniu następnym, tj. 14 października 2008r. Do wniosku dołączono fotokopię potwierdzenia przelewu z dnia 20 października 2008r. oraz zaświadczenie uczestnictwa skarżącej w dniach od 4 października 2008r. do dnia 13 października 2008r. w pielgrzymce do M. w B. (vide: fotokopia potwierdzenia przelewu –k. 25, fotokopia zaświadczenia – k. 26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miałaby być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zgodnie z treścią wskazanego wyżej przepisu przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są:
- 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu
- 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono.
W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej radca prawny L. P. złożył w trybie art. 86 cytowanej ustawy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym.
Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego, dokonał czynności, która nie została dokonana w terminie tj. uiścił uzupełniający wpis sadowy, tym samym spełnił wymogi przewidziane w art. 87 § 4 ustawy, zgodnie z którymi równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Sąd stwierdził również, że spełnione zostały inne formalne przesłanki dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu m.in. został on złożony w terminie 7 dni od chwili ustania przyczyn uchybienia terminu tj. od chwili, kiedy skarżąca dowiedziała się o zobowiązaniu sądu o uiszczeniu wpisu sądowego, tj. dnia 14 października 2008r.
W ocenie Sądu uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Wymóg uprawdopodobnienia tych okoliczności oznacza obowiązek ich wykazania w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. Nie ma wątpliwości w rozpoznawanej sprawie, że uchybienie terminu wywołane było nieobecnością skarżącej w kraju.
Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.