Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza P. z dnia 29 czerwca 2010 r. nr [...] o nałożeniu obowiązku zwrotu organowi właściwemu wierzyciela kwoty z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na dziecko: K. M. od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. w wysokości 5000 zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz ustaliło, iż J. M. (dłużnik alimentacyjny) jest zobowiązany do zwrotu Burmistrzowi P. (organowi właściwemu wierzyciela) należności z tytułu otrzymanych – za okres od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. – przez K. M. (osobę uprawnioną) świadczeń z funduszu alimentacyjnego, w wysokości 5000 zł.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając uzasadnienia przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Dlatego też to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione a twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Nie wystarcza więc jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, niepubl.).
Rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie, mając powyższe na uwadze oraz stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Pełnomocnik skarżącego nie odwołał się bowiem ani nie uzasadnił okoliczności, które mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w przedmiotowej sprawie. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).
Mając na względzie powyższe i uznając, że brak jest w niniejszej sprawie przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.