Uzasadnienie
II SA/Gd. 719/08
R. T. wniósł w dniu 2 września 2008 r. skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 sierpnia 2008r. o uchyleniu w całości i przekazaniu do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji decyzji Prezydenta Miasta w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Zaskarżona do Sądu Administracyjnego decyzja Wojewody wydana została po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez S. T. od wymienionej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 maja 2008 r. Nr [...].
Po wniesieniu skargi do Sądu Administracyjnego przez R. T. Sąd powziął informację, iż uczestnik postępowania S. T. zmarł w dniu 23 października 2008r. a zatem po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej, lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zgodnie z dyspozycją art. 124 § 3 cytowanej ustawy, nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zatem śmierć strony stanowi przesłankę obligatoryjnego zawieszenia postępowania
Zgodnie z art. 12 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania.
W rozpoznawanej sprawie jej przedmiot nie odnosi się do praw i obowiązków ściśle związanych osobą zmarłego, a spadkobiercy zmarłego na dzień dzisiejszy nie są znani.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, to jest od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego S. T., albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku, według reguł określonych przepisem art. 128 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
W tym stanie rzeczy, wobec wystąpienia podstawy wskazanej w art. 124 § 1 pkt 1 w/wym. ustawy i braku przesłanek, o których mowa w art. 124 § 3 Sąd zobligowany był do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania.