Uzasadnienie
W dniu 27 września 2007 r. Rada Gminy na podstawie art. 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) i art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego C. - O. P. L. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia 10 czerwca 1998 r. opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...], poz. 168 z 1998 roku. Granice obszaru objętego planowaną zmianą przedstawiono na załączniku graficznym do uchwały. W jej treści wskazano, że przedmiotem planowanej zmiany będzie zmiana funkcji części działki nr [...] oznaczonej w planie symbolem 5.MN.U na parking, który będzie posiadał możliwość wjazdu z ulicy [...] działką nr [...]; [...] oraz rozszerzenie miejscowego planu o działki nr [...], [...], [...], [...], [...] z przeznaczeniem działek nr [...], [...] i [...] na parking i pasaż handlowy.
Na powyższą uchwałę, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, W. i J. M. wnieśli skargę do sądu administracyjnego domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucili, że rozszerzenie planu jedynie o działki wymienione w uchwale jest całkowicie nieuzasadnione i wyjaśnili, że od 2003 r. domagają się od Rady objęcia planem również działek stanowiących ich własność nr [...] i [...], które bezpośrednio graniczą z działkami objętymi zaskarżoną uchwałą i przeznaczenia ich pod funkcje zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej. Uchwale zarzucili naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa przez pominięcie ich działek oraz naruszenie art. 17 pkt 1 i art. 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez brak ogłoszenia w prasie miejscowej oraz brak obwieszczenia o jej podjęciu.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżona uchwała o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej i nie może być zaskarżona do sądu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Rada wyjaśniła ponadto, że postawiony w skardze zarzut naruszenia art. 17 i 19 ustawy jest niezasadny. Art. 19 odnosi się do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie ma zastosowania do zaskarżonej uchwały. Natomiast art. 17 wymienia czynności, które powinny być wykonane przez Wójta Gminy po podjęciu przez Radę uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego i czynności te są wykonywane. Wnioski zaś, o których mowa w skardze powinny być zgłoszone już po podjęciu zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 142 ze zm.) zwanej dalej u.g.n., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom Rady Gminy, zaskarżona uchwała jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej. W orzecznictwie i doktrynie przeważa szerokie pojecie sprawy z zakresu administracji publicznej (por. uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 1994 r. sygn. akt W. 10/93, OTK 1994, cz II, poz. 46, wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2003 r. w sprawie II SA 659/02, Wokanda 2003/6/35) Uchwała w sprawie przystąpienia do zmiany obowiązującego planu, tak jak uchwała w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest tzw. uchwałą intencyjną, którą należy zaliczyć do uchwał w sprawie z zakresu administracji publicznej. Z akt sprawy wynika również, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie została natomiast spełniona przesłanka tzw. naruszenia interesu prawnego skarżących. Pomiędzy sytuacją prawną skarżących, a zaskarżoną uchwałą nie ma żadnego związku. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w dniu 10 czerwca 1998 r. nie obejmuje działek skarżących nr [...] i [...] i przyszła zmiana planu nie przewiduje rozszerzenia go o te działki. Zatem sytuacja prawna skarżących jako właścicieli działek nr [...] i [...] wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały w ogóle nie ulega zmianie. Fakt, iż skarżący domagają się od Rady objęcia ich działek rozszerzeniem planu nie daje im prawa do kwestionowania podjętej uchwały. Jedynie w ramach prowadzonej procedury wszczętej właśnie na podstawie zaskarżonej uchwały skarżący mogą takie żądanie zgłosić jako wniosek do przyszłego planu. Podkreślić należy, że Rada Gminy może w toku prac planistycznych w miarę potrzeby dokonywać zmian co do obszaru objętego przyszłym planem czy jego zmianą.
Skarżący zatem winni skorzystać właśnie z tej możliwości powstałej wskutek uchwalenia przez Radę przystąpienia do zmiany planu, a nie z uprawnienia przewidzianego w art. 101 ust. 1 u.g.n., które wskutek braku naruszenia interesu prawnego skarżących nie może spowodować osiągnięcia przez nich zamierzonego skutku.
Wyjaśnić należy skarżącym, że kwestionowanie uchwały organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przysługuje jedynie temu, kto wykaże, że zaskarżonym rozstrzygnięciem został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż "mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83 nie publ.). Przy czym, w przypadku przesłanki wskazanej w art. 101 ust. 1 w/w ustawy, interes prawny skarżącego musi zostać dodatkowo naruszony w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia obowiązków i naruszenie to musi wystąpić w momencie zaskarżenia uchwały, a nie dopiero w przyszłości (por. wyrok NSA z dnia 04.09.2001 r., II SA 1410/01, Lex nr 53376; wyrok NSA z 14.03.2002 r., II SA 2503/01, Lex nr 81964).
W wyniku podjęcia zaskarżonej uchwały o przystąpieniu do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżących, albowiem uchwała ta w żaden sposób nie wpływa na ich sytuację prawną. Żądanie skarżących sprowadzające się w istocie do uchwalenia dla terenu ich nieruchomości (działek nr [...] i [...]) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie daje im legitymacji do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w odniesieniu do podjętej uchwały.
W związku z powyższym Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.