Uzasadnienie
E. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku z dnia 27 listopada 2009 r. skarżący wezwani zostali do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez: wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji SKO oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia - pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 3 grudnia 2009 r. i w zakreślonym terminie złożone zostało pismo procesowe, w którym podano datę i numer zaskarżonej decyzji, natomiast odnośnie wartości przedmiotu zaskarżenia strona wskazała wysokość wyceny nieruchomości – sumę 22.418,00 zł, twierdząc, że opłata powinna być wyliczona od kwoty 20.000 zł, to jest od ceny sprzedaży nieruchomości (vide: pismo k. 9).
Kolejnym zarządzeniem, z dnia 9 marca 2010 r. skarżący ponownie zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia (w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi), przy czym wyjaśniono w wezwaniu, iż oznacza ono kwotę do zapłaty z tytułu wyliczonej opłaty od wzrostu wartości nieruchomości, z którą strona się nie zgadza. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu 12 marca 2010 r. (vide: wezwanie, potwierdzenie odbioru k. 33-35).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Według przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Według § 2 pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Niniejsza sprawa dotyczy wymierzenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wobec czego od skargi pobiera się wpis stosunkowy, stosownie do treści art. 231 p.p.s.a., zgodnie z którym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
W art. 215 § 1 p.p.s.a. przewidziano, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji, a zatem także w skardze, należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi należność pieniężna, jeżeli jest ona przedmiotem zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).
Zatem, obowiązek podania w rozpoznawanej sprawie wartości przedmiotu zaskarżenia wynika z konieczności ustalenia wysokości wpisu stosunkowego, który strona powinna uiścić wraz ze skargą, na wezwanie Przewodniczącego, bowiem zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., a zatem strona wzywana jest do jego usunięcia w ustawowym tygodniowym terminie, przy czym skutkiem nieusunięcia tego braku jest odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Termin do usunięcia wskazanego wyżej braku skargi upłynął dla skarżących w dniu 19 marca 2010 r., albowiem liczyć go należy od daty kolejnego wezwania, zawierającego wyjaśnienie dla strony, co należy rozumieć pod pojęciem wartości przedmiotu zaskarżenia.
Ponieważ skarżący nie uzupełnili wskazanego braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy powołanych powyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.