Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 października 2018 r., wniesionym drogą elektroniczną i opatrzonym podpisem elektronicznym, Fundacja wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na postanowienie Wojewody z dnia 29 sierpnia 2018 r., nr [..], wydane w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę.
Przepis art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie strony powinien być przy tym własnoręczny (zob. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05, Legalis). Stosownie więc do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. dla skuteczności pisma wniesionego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem.
Ponadto, zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07, Legalis).
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. wskazuje zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź przez nadesłanie skargi zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis osoby uprawnionej do reprezentacji; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS). Jednocześnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału również z dnia 19 listopada 2018 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W obu wezwaniach wyznaczono termin 7 dni na ich wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca otrzymała w dniu 3 grudnia 2018 r. a tym samym termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał dla skarżącej w dniu 10 grudnia 2018 r.
Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi jak też nie uiściła wpisu sądowego od skargi (zob. notatka urzędowa sporządzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 22 stycznia 2019 r.).
Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.