Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 maja 2006 r. R. G. wniósł do Ministerstwa Transportu, Departamentu Kontroli, Skarg i Wniosków skargę na działanie Urzędu Miasta oraz Prezydenta Miasta w spawie nie przyznania mu lokalu mieszkalnego z zasobów gminy.
Ministerstwo Transportu skargę według właściwości przekazało Urzędowi Miejskiemu, a ten pismem z dnia 1 czerwca 2006 r. nakazał przedłożenie kopii skargi Radzie Miasta oraz udzielenia przez ten organ odpowiedzi skarżącemu.
Przewodniczący Rady Miasta pismem z dnia 20 czerwca 2006 r. wyjaśnił skarżącemu, iż w związku z tym, że nie przedłożył on dokumentów świadczących o przebywaniu w ciągu ostatnich 5 lat na terenie Gminy z zamiarem pobytu stałego, w tym także potwierdzenia pobytu stałego małżonki na terenie Gminy oraz z powodu braku informacji na temat dochodów jakie miesięcznie osiągają małżonkowie G. odmówił przyznania lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia 1 czerwca 2006 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. i R. G. zażądali "nakazania im przyznania mieszkania na terenie G." przez Prezydenta Miasta.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie.
W uzasadnieniu wskazał, iż kwestia wynajmowania lokali mieszkalnych nie jest sprawą administracyjną, w szczególności żaden przepis prawa materialnego prawa administracyjnego nie dopuszcza wydawania decyzji administracyjnych w tej materii, ani podejmowania innych czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W związku z czym w ocenie organu niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy jest on właściwy do rozstrzygania w przedmiocie przydzielenie lokalu mieszkalnego z zasobów gminy.
Stosownie do art. 177 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów.
Takimi sądami, dla których ustawodawca zastrzegł inną właściwość są sądy administracyjne.
Kognicję tych sądów precyzuje przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Kompetencje wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych określone zostały w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem niniejszej sprawy było sformułowane przez skarżących żądanie nakazania Prezydentowi Miasta przyznania im lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miasta.
Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.) prawo do lokalu stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy osoba uprawniona nabywa w drodze umowy najmu zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego oraz powyższej ustawy. Stronami umowy są: najemca oraz gmina (wynajmujący). Obie strony wiąże stosunek cywilnoprawny.
Regulacja prawna dotycząca umów najmu umieszczona została w Kodeksie cywilnym, w Tytule XVII, Dziale I i jest sprawą cywilnoprawną. Sprawy cywilnoprawne podlegają zaś bezwzględnie kognicji sądów powszechnych.
Podsumowując, wskazane przez A. i R. G. w skardze żądanie nakazania przyznania im lokalu mieszkalnego z zasobu gminy nie może być rozstrzygane w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ponieważ ta kategoria spraw nie należy do opisanego wyżej zakresu spraw przekazanych do kognicji tego Sądu.
Sądem właściwym do rozstrzygania spraw w kwestii przyznania lokalu mieszkaniowego jest sąd powszechny, zatem odrzucenie przedmiotowej skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zamyka A. i R. G. drogi dochodzenia swoich spraw przed sądem powszechnym.
Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę.